استشهاد عون بن عليّ عليهما السّلام « 1 »

--> ( 1 ) - وديگر از فرزندان أمير المؤمنين عليه السّلام ، عون بن علي است كه عز شهادت يافت . مكشوف باد كه أسماء بنت عميس كه در بيشتر از مجلدات ناسخ التواريخ ذكر حال أو رقم شده . نخست در حبالهء نكاح جعفر بن أبي طالب بود وعبد اللّه را از جعفر آورد . بعد از شهادت جعفر ، أبو بكر بن أبي قحافه أو را كابين بست واز وى محمد متولد شد . بعد از أبو بكر ، أمير المؤمنين على أو را تزويج فرمود وعون از وى متولد گشت . لاجرم عبد اللّه بن جعفر ومحمد بن أبي بكر وعون بن علي از جانب مادر ، برادر بودند . اما شهادت عون را در يوم طف در كتب مقاتل مانند بحار الأنوار وعوالم وإعلام الورى ومنتخب طريحى ومناقب ابن شهرآشوب وخوارزمي واعثم كوفي ولهوف ومقتل أبى مخنف وابن جوزي ومروج الذهب وطبري وفصول المهمة وشرح شافيه وزبدة الفكرهء عبوس منصورى در كتاب جلاى عبد اللّه بن محمد رضا الحسيني وغير ذلك از كتب عربيه وفارسيه كه ذكر آن جمله موجب تطويل است ، در هيچ‌يك ازاين كتب شهادت عون بن علي عليه السّلام را نيافتم . چون صاحب روضة الأحباب از اجلهء علماى أهل سنت وجماعت است ودر ابلاغ روايات موثق است ودر بحر اللئالي از وى نيز تذكره مىشود ، من بنده نيز به روضة الأحباب اقتفا ( 1 ) نمودم وبه اسناد أو اكتفا كردم . بالجملة ، عون به صباحت رخسار وملاحت ( 2 ) ديدار ميراث شجاعت از حيدر كرار داشت . به حضرت برادر آمد وأجازت مبارزت جست . آن حضرت آب در چشم بگردانيد وفرمود : « يك تنه با اين لشكر انبوه نتوانى رزم زد . نيكو آن است كه به قانون مبارزت هماورد طلب كنى وبا قرن وقرين ( 3 ) رزم آغازى . » عرض كرد : « آن را كه هواي جانبازى است از بيش وكم لشكر كي انديشد ؟ » اين بگفت وأسب برانگيخت وخويشتن را بر قلب لشكر زد واز يمين وشمال بسيار كس بكشت . از ميمنه وميسره دو هزار كس أو را در پره افكندند . عون به عنايت يزدان ، صفوف ايشان را بشكافت وبه حضرت حسين آمد . امام عليه السّلام سر وروى أو را بوسه زد وبر آن دست وبازو « أحسنت » گفت وفرمود : « فراوان رزم دادى وجراحات فراوان يا فتى . لختى بباش واز فرسايش قتال آسايش جوى . » عرض كرد : « من خواستم ديگرباره تو را ديدار كنم . اكنون كامروا گشتم . لكن روا نيست كه پشت با جنگ كنم واز بذل جان بينديشم وشدت عطش مرا زحمت مىكند . رخصت فرماى تا جان خويش را نثار كنم . » حسين عليه السّلام فرمود : « أسب عون از كثرت گيرودار سستى گرفته . » فرمان كرد تا أو را أسب ديگر آوردند . عون برنشست وباز تاخت وحملهء گران افكند . از لشكر ابن سعد مردى [ بود ] كه أو را صالح بن سيار مىناميدند ، در زمان خلافت أمير المؤمنين شراب خمر خورد وآن حضرت ، عون را فرمود تا بر أو حد خمر جارى كرد . اين هنگام ، صالح عون را ميان انبوه لشكر زخم‌خورده وتشنه نگريست . به كين‌خواهى ديرين أسب برجهاند وبا تيغ كشيده بر روى عون درآمد وزبان به دشنام گشود . عون سخن در دهان أو بشكست وبه -