مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية

13

موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع )

وكانت عمّته أمّ البنين ابنة حزام عند عليّ بن أبي طالب ، فولدت له العبّاس ، وعبد اللّه ، وجعفرا ، وعثمان . قال عبد اللّه : « أصلح اللّه الأمير ، إنّ بني أختنا مع الحسين ، فإن رأيت أن تكتب لهم أمانا فعلت » . فقال : نعم ، ونعمة عين ، فأمر كاتبه ، فكتب لهم أمانا . النّويري ، نهاية الإرب ، 20 / 432 فاستأمن عبيد اللّه [ ؟ ] بن أبي المحلّ لبني عمّته أمّ البنين بنت حرام من عليّ ، وهم : العبّاس ، وعبد اللّه ، وجعفر ، وعثمان . فكتب لهم ابن زياد كتاب أمان ، وبعثه عبيد اللّه بن المحلّ [ ؟ ] مع مولى له يقال له كرمان . فلمّا بلغهم ذلك ، قالوا : أمّا أمان ابن سميّة فلا نريده ، وإنّا لنرجو أمانا خيرا من أمان ابن سميّة . « 1 » ابن كثير ، البداية والنّهاية ، 8 / 175

--> ( 1 ) - آن‌گاه كه ابن زياد از مماطلهء ابن سعد در جنگ حسين عليه السّلام برنجيد وأو را مكتوب كرد وشمر ذي الجوشن را فرمان داد كه آن كتاب را مأخوذ دارد وبا لشكر خود به جانب كربلا روان شود ، جرير بن عبد اللّه بن مخلد الكلابي بر پاى خاست وگفت : « أيها الأمير ! مرا سخنى است ، اگر فرمان رود به عرض رسانم . » ابن زياد گفت : « بگوى تا چه دارى ؟ » گفت : « على أبو طالب گاهى كه در كوفه سكون اختيار فرمود ، دختر عم مرا كه أم البنين نام داشت ، به حبالهء نكاح خويش درآورد واز وى چهار پسر متولد گشت . نخستين عبد اللّه ، دوم جعفر ، سه ديگر عباس ، چهارم عثمان واين هر چهار تن عمزادگان من باشند . اگر أجازت فرمايى ايشان را منشورى رقم كنم وخط أمان فرستم واين بزرگ عطايى است كه در حق ما كرده باشى . » ابن زياد گفت : « ايشان را أمان دادم . صورت حال را رقم كن وبديشان فرست تا از هول وهرب ( 1 ) برآسايند . » جرير بن عبد اللّه بن مخلد اين صورت را نامه كرد وغلام خويش را كه عرفان نام داشت ، طلب نمود وگفت : « بايدت به تعجيل وتقريب به كربلا رفت واين نامه را به دست عبد اللّه وعباس وجعفر وعثمان داد ونگران باش كه جز از اين چهار تن ، كس از اين نامه آگاه نشود . » پس عرفان آن مكتوب را مأخوذ داشت وشتاب‌زده طي طريق كرده به كربلا آمد وآن نامه را به عباس وبرادران داد . ايشان آن مكتوب را قرائت كردند وصورت حال را بدانستند . عرفان را گفتند : « باز شو وخال ما پسر عبد اللّه مخلد را از ما بگوى كه ما آن كس نيستيم كه دست در ذيل أمان پسر زياد زنيم . أمان خداوند قاهر غالب از بهر ما نيكوتر است . ما آن را خواهيم كه خداى خواهد . » -