المفيد ، الإرشاد ، 2 / 53 - 55 - عنه : المجلسي ، البحار ، 44 / 350 - 351 ؛ البحراني ، العوالم ، 17 / 199 - 200 ؛ الدّربندي ، أسرار الشّهادة ، / 223 - 224 ؛ القمي ، نفس المهموم ، / 106 - 107 ؛ مثله الفتّال ، روضة الواعظين ، / 150 ؛ الأمين ، أعيان الشّيعة ، 1 / 592 ، لواعج الأشجان ، / 55 - 56 فبقى متلدّدا في أزقّة الكوفة ، لا يدري أين يذهب ، فمشى حتّى انتهى إلى باب امرأة [ يقال لها : طوعة ] « 1 » كانت أمّ ولد للأشعث ، فزوّجها أسيدا الحضرميّ ، فولدت له بلالا . وكان بلال خرج مع النّاس ، وأمّه قائمة تنتظر ، فسلّم مسلم عليها ، فردّت عليه ، فقال لها : « يا أمة اللّه اسقيني ماءا » . فدخلت ، فسقته ، فجلس ، فقالت : « يا عبد اللّه ، اذهب إلى أهلك » . فسكت ، ثمّ عادت ، فسكت ، فقالت : « سبحان [ 85 ] اللّه ! قم إلى أهلك ؛ فما يصلح الجلوس على بابي ، ولا أحلّه لك » .

--> - بچه‌ات برو ؛ زيرا نشستن تو در اين‌جا شايسته نيست ومن حلال نمىكنم كه اين‌جا بنشينى . مسلم برخاست وگفت : « اى زن من در اين شهر خانه وفأميل ندارم . آيا ممكن است به من احسان كنى ؟ شايد من روزى پاداش تو را بدهم . » گفت : « اى بندهء خدا ! آيا احسان چيست ( كه من به تو كنم ) ؟ » گفت : « من مسلم بن عقيل هستم كه اين مردم مرا تكذيب كرده وفريبم دادند واز خانهء خود آواره‌ام كردند ! » گفت : « تو مسلم بن عقيل هستى ؟ » فرمود : « آرى ! » گفت : « داخل شو ! » پس به اتاقى از خانهء أو درآمد ؛ غير از آن اتاقى كه خود آن زن در آن بود وآن‌جا را براي أو فرش كرد . شام براي أو آورد . ولى مسلم شام نخورد . چيزى نگذشت كه پسرش آمد وديد مادرش در آن اتاق زياد رفت‌وآمد مىكند . به أو گفت : « به خدا زياد رفت‌وآمد كردن تو امشب در اين اتاق مرا به شك انداخته . همانا تو كار فوق‌العاده‌اى در اين اتاق دارى ؟ » گفت : « پسر جان ! سر خود را به كار ديگرى گرم كن ( واز اين پرسش صرف‌نظر كن ) . » گفت : « به خدا بايد به من خبر دهى ! » گفت : « به دنبال كار خود برو واين پرسش را مكن ! » پسر اصرار كرد . زن گفت : « اى فرزند ! مبادا آنچه به تو مىگويم كسى را بدان آگاه كنى ؟ » گفت : « چنين كنم . » پس سوگندها به أو داد وأو هم برايش سوگند خورد . پس جريان را به أو گفت . آن پسر خاموش شد وخوابيد . رسولي محلّاتى ، ترجمه ارشاد ، 2 / 53 - 55 ( 1 ) - ما بين [ ] تكملة من الطّبري 7 : 258 .