ابن طاووس ، اللّهوف ، / 66 - 69 - عنه : المازندراني ، معالي السّبطين ، 1 / 249 - 250 قال [ محمّد بن أبي طالب ] : وقال شيخنا المفيد بإسناده إلى أبي عبد اللّه عليه السّلام ، قال : لمّا سار

--> - جعفر صادق عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود : هنگامى كه حسين عليه السّلام شبانه از مدينه به مكّه حركت كرد ، گروه‌هاى فرشتگان با صفهاى آراسته وپشت سر هم اسلحه به دست وهريك بر اسبى از اسبهاى بهشتى سوار ، خدمت حضرت رسيدند وسلام دادند وعرض كردند : « اى آن‌كه پس از جدّ وپدر وبرادر ، حجّت خداوند بر خلق ، تو هستى ! همانا كه خداوند عزّ وجلّ جدّ تو را در جاهاى بسيارى به وسيلهء ما كمك ويارى فرموده واكنون نيز ما را به يارى تو فرستاده است . » حضرت فرمود : « وعده‌گاه من وشما در گودال وبقعه‌اى كه آن‌جا شهيد خواهم شد كه همان كربلا است ؛ چون به آن‌جا رسيدم ، نزد من بياييد . » عرض كردند : « خداوند ما را مأمور فرموده است كه گوش به فرمان وفرمانبردار شما باشيم واگر از دشمنى بيمناك هستى ، ما به همراه تو باشيم . » فرمود : « راهى ندارند كه آسيبى به من برسانند تا به بقعهء خويش برسم . » وگروه‌هايى از مؤمنين جنّ آمدند وعرض كردند : « آقا ! ما شيعيان وياران شماييم . هرچه خواهيد دستور دهيد . اگر دستور بدهى كه همهء دشمنان تو كشته شود وتو از جاى خود حركت نكنى ، ما دستور را اجرا مىكنيم » . حضرت فرمود : « خداوند به شما پاداش نيك بدهد . » وفرمود : « مگر نخوانده‌ايد قرآني را كه به جدّم رسول خدا فرود آمده است كه مىفرمايد : اگر در ميان خانه‌هاى خود باشيد ، آنان كه مرگ بر ايشان مقدّر شده است ، به سوى بستر مرگ خويش مىروند . ( وگذشته از اين ) اگر من در شهر ووطن خود بمانم ، پس اين مردم نگونسار به چه وسيله آزمايش شوند ؟ وچه كسى در قبر من جايگزين خواهد شد ؟ جايى كه خداوند ، آن روز كه بساط زمين را گسترد ، آن‌جا را براي من برگزيد وپناهگاه شيعيان ودوستان ما قرار داد تا عملها ونمازهاشان آن‌جا پذيرفته شود ودعايشان مستجاب گردد وشيعيان ما آن‌جا سكونت كنند تا در دنيا وآخرت در أمان باشند ؛ ولى شما روز شنبه كه روز عاشوراست ، حاضر شويد ( ودر روايت ديگر روز جمعه است ) ! روزى كه من در پايان آن روز كشته خواهم شد وپس از كشته شدن من ، دشمنان من به دنبال ريختن خون كسى از عائله وفأميل وبرادران وخاندان من نخواهند بود وسر بريدهء من به نزد يزيد بن معاوية فرستاده خواهد شد . » جنّيان گفتند : « اى دوست خدا وفرزند دوست خدا ! به خدا قسم اگرنه اين بود كه دستورات تو لازم الاجراست وما را به مخالفت آن راهى نيست ، در اين مورد مخالفت مىكرديم وهمهء دشمنان تو را پيش از آن‌كه دسترسى به تو پيدا كنند ، مىكشتيم . » فرمود : « به خدا قسم ما به اين كار از شما تواناتريم ؛ ولكن مرحله‌اى است آزمايشى تا راه براي هركس كه هلاك شود ويا زندگى جاويد يا بد روشن ونمايان گردد . » فهرى ، ترجمهء لهوف ، / 66 - 68