انسانها واز سوى ديگر نشان‌دهندهء پست‌ترين صفات ضدارزش است . دانشمندان ومتتبعان ارجمندى كه اقدام به چنين كار سازندهء جانهاى مردم حق‌طلب نموده‌اند ، در پى دستيابى به اهدافى بوده‌اند كه بعضي از آنها به قرار زير است : 1 - ارائهء باعظمت‌ترين ودر عين حال روشن‌ترين دليل براي اثبات مبدأ ومعاد ومعنىدار بودن زندگى آدمي در اين جهان معنىدار از طريق حادثهء خونين كربلا . چرا كه اين حادثه با تلاش وتكاپو وفداكارى بىنظير امام حسين عليه السّلام وياران أو در صفحهء تاريخ نقش بسته است . تحليل وريشه‌يابى نهايى اين داستان بىنظير وتأثير آن در سرگذشت بشر ، بدون استناد به خدا وواقعيّت ابديّت ، با هيچ انگيزهء ديگرى امكان‌پذير نيست ؛ زيرا تنها قدرت واخلاص در خدايابى واعتقاد جدّى به ابديّت است كه چنين حادثهء محيّر العقولى را مىتواند به وجود آورد . اگرچه از زمان بروز اين حادثه تاكنون ، تأليفات ومقالات فراوانى دربارهء واقعهء فوق العادهء كربلا چه توسط شيعيان وچه به وسيلهء ديگر فرق اسلامى وحتّى به قلم محققان غيرمسلمان نوشته شده است ؛ ولى آن مقدار بررسى وتحقيق تحليلي واستنتاجى كه بايد براي بهره‌برداريهاى سازنده در عناصر فرهنگ پيشرو ارزشها صورت بگيرد ، مشاهده نشده است . از طرف ديگر ، نمىتوان ترديد كرد كه تعداد متفكّران ومحققان بزرگى كه از اين واقعهء بزرگ - كه بايد آن را ارزشمندترين سرمايهء ارزشهاى والاي انساني محسوب نمود - مطّلع بوده‌اند وتوانايى تحقيقات مفيد وعرضهء آنها به جانهاى مشتاق حقيقت وكمال را دارا بوده‌اند وهستند ، خيلى بيش از آن تحليلگران ومحققانى است كه تاكنون گام در اين مسير گذاشته وحادثهء كربلا را مورد بحث وبررسى قرار داده‌اند . طبيعي است كه براي فهميدن اين مسأله ، بايد تا حدودي دقيق بينديشيم كه : آيا اين متفكّران ساكت ، اهميّت جريان خونين نينوا را نمىدانستند ؟ آيا قدرت تحليل وتحقيق در آن را نداشتند ؟ در اين مورد ، احتمالاتى را مىتوان در نظر گرفت ؛ ولى يك احتمال مهم اين است كه استناد همهء محققان در بررسى اين حادثهء فراموش‌نشدنى - چه از جهت نمودهاى عيني وقايع آن ، وچه از جهت علل وانگيزه‌هاى اصلى وفرعى آن - به خدا وابديّت