مكتوب 12 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى وليّي في اللَّه الأمير محبّ الملّة و الدّين الشيخ محمّد أمير الإخوان و إِلى وليّي في اللَّه الأمير فضل الملّة و الدّين محمّد . تربيت نفس و امّا بعد ؛ خداى عزّوجلّ بعد از پنج قسم مُؤكَّد مىفرمايد : « إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ لَواقِعٌ ما لَهُ مِنْ دافِعٍ » « 1 » و از آن هيبتى و ترسى عجب بر من مىنشيند و يقين مىدانم كه اين عذابى است بر اصل كه از جاى درست برمىخيزد كه آن را هيچ صارف و مانع نيست . اكنون آدمىِ ضعيف چه چاره سازد ؟ چه تدبير كند ؟ روى به كوه نهد از پيش گريزد ؟ به كجا گريزد چون خداى تعالى در مرصاد « 2 » است و امر خداى از همه سوى محيط است . آهنگ نفسِ كافر مىبايد كرد كه او را مسلمان سازند تا خلاص يابند كه هيچ تدبير ديگر نيست . طريق مَسْكَنَت و استسلام « 3 » مىبايد سپرد . « 4 » تيغ بهر اوست كو را گردنى است * سايه كافكنده است او را تيغ نيست

--> ( 1 ) . كه عذاب پروردگارت واقع شدنى است و آن را دفع كننده اى نيست سوره طور آيه 7 و 8 . ( 2 ) . مرصاد : كمينگاه . ( 3 ) . استسلام : فرمان بردار شدن . ( 4 ) . م : زآن كه .