مكتوب 8 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى وليّي في اللَّه الأمير عماد الملّة و الدّين جعفر سَميّ جعفر الطّيار فالواجب عليه أن يكون سيره طيراناً . « 1 » شتاب در سير معنوى امّا بعد ؛ حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم فرموده : « مَنْ ساوى يَوْماهُ فَهُوَ مَغْبُون » . « 2 » راه مىبايد رفت كه مسافت دراز است و عمر كوتاه ، كه اگر آهسته مىروند خوف انقطاع هست . چنان به شتاب مىبايد رفت كه سايه از ايشان باز ماند . مار وار از پوست هستى بيرون مىبايد جهيد . اى ولىّ من ! اگر بدانى كه سايران إِلى اللَّه را چه نُزُل‌ها « 3 » آماده كرده‌اند ، آب و نانِ جهان تو را نگوارد « 4 » و خواب در ديده نيايد و قريب و بعيد تو را فراموش شوند الّا رفقاى سلوك اين راه . اى ولىّ من ! با شبهات ، آن بايد كرد كه آن حلّاق « 5 » كرد با آن مرد كه نزد وى رفت كه موى سفيد از لحيهء « 6 » او جدا كند . او تمام لحيه‌اش بريد و

--> ( 1 ) . از عبداللَّه قطب بن محيى به سوى دوست خدائيم امير عماد الملة و الدّين جعفر ، همنام حضرت جعفر طيّار كه لازم است او نيز سير وسلوكش سريع و پروازى باشد . ( 2 ) . هر كه دو روزش يكسان باشد او زيان كار است . وسائل‌الشيعة ، ج 16 ، ص 94 . در مصدر « مَن‌ِاسْتَوَى يَوْمَاهُ » است . ( 3 ) . نُزُل : آنچه براى ميهمان فراهم مىكنند ، جايگاه . ( 4 ) . م : نگذارد . در حاشيهء ف : ناگوارد . ( 5 ) . حلّاق : آرايشگر . ( 6 ) . لحيه : ريش .