مكتوب 126 « 1 » بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى وليّي في اللَّه و حبيب الأمير الحاج شمس الملّة و الدّين أبي سعيد أيّده اللَّه بِنَصر المَديد . امّا بعد ؛ از سختى دنيا به تنگ مياييد و از تعب جسم مگريزيد كه سختى دنيا آسانى عقبى در پى دارد و تعب جسم ، جمعيّت قلب بار مىآورد . دنياى خود را فداى آخرتِ خود بايد كرد و جسم خويش را فداى دل خويش بايد ساخت . تا چشم بر هم زديد مشقّت عمل گذشته و اجر آن بازمانده است كه « يُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْراً حَسَناً ماكِثِينَ فِيهِ أَبَداً » . « 2 » وعدهء خداى حق است و راه خدا روشن و بهانه‌ها منقطع جز رفتن چيزى نمانده . چراغ هدايت سرور و سالار قافله راه خدا محمّد مصطفى صلى الله عليه و آله و سلم در پيش است و چراغ هدايت افروخته ، نه جاى تردّد و تحيّر است . در راه مىبايد افتاد و به بيهوده‌گويان اصغا نكردن كه زود باشند كه بدانند كه دانستن ايشان را سود ندهد ، « كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ » . « 3 » به خداى كه

--> ( 1 ) . اين مكتوب در « م » نيست . ( 2 ) . و مؤمنانى را كه كارهاى شايسته انجام مىدهند ، بشارت دهد كه پاداش نيكويى براى آن‌هاست ( همان بهشت برين ) كه جاودانه در آن خواهند ماند . سورهء كهف ، آيهء 2 و 3 . ( 3 ) . چنين نيست كه مىپنداريد ، ( آرى ) به زودى خواهيد دانست ! باز چنان نيست كه شما مىپنداريد ؛ به زودى خواهيد دانست . سورهء تكاثر ، آيهء 3 و 4 .