مكتوب 121 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى وليّي في اللَّه و نصيري إِلى اللَّه حبيب قلبي و عوني على أمر ربّي الأمير محبّ الملّة و الحقّ و الدّين الشيخ محمّد جَعَله‌اللَّه مِنْ اولي الالباب . نيك و بد دنيا امّا بعد ؛ اگر دنيا نزد خداى عزّوجلّ پَرِ پشّه‌اى ارزيدى هيچ‌كس را از بيگانگانِ از خويش يك جرعه آب ندادى ، و هيچ‌يك از آشنايانِ خويش را نگذاشتى كه نيش پشّه‌اى بر تن ايشان خورد . امّا خداى عزّوجلّ دنيا را لاشىء نام كرده ، نه بدِ او را به بد توان نهاد و نه نيكِ او را به نيك . نيك و بد او يكسان باشد و از اين يكسانى است آن كه او را زياده وزنى و وَقْعى نمىنهد كه اعداء از خيرات او محرم نمىباشند و اوليا از شرور آن محمى « 1 » نه . نزد دون همّتان كه إخلاد به سوى ارض كرده‌اند نيك و بد دنيا به نيك و بد محسوب است ، چنانچه نزد كودكان يافتن خرمايى به چيزى معدود آيد و گُم كردن جوزى به شترى شمرده ؛ امّا نزد ارباب هِمَم كه ناظر در كلّيات امور باشند وجود و عدم دنيا يكسان باشد و ديدهء بصيرت ايشان ناظر به چيزى ديگر باشد . خداى عزّوجلّ شما را از چنان نظر بىبهره مگرداناد ! والسلام على وليّ و ساير الإخوان .

--> ( 1 ) . محمى : نگهدارى شده .