مكتوب 105 « 1 » بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم و الصلاة و السلام على رسوله محمّد الأمين من المحبّ إِلى الحبيب على يدي الحبيب ، قطب بن محيي إِلى الأمير محبّ الدّين الشيخ محمّد و الأمير جلال الدين محمّد . دوستى براى خدا امّا بعد ؛ هيچ عمل نزد حق عزّوجلّ فاضل‌تر از آن نيست كه دو كس يكديگر را دوست دارند بىعوض و غرض . و چنين دوستى ، الهيان را دست دهد كه به نور حق ناظراند به يكديگر نه اهل طبع كه به نار نفس آهنگ يكديگر دارند . وليّم جهد كند كه از اين نور اقتباسى نمايد و بداند كه محبّت فى اللَّه ، طريق محبّت اللَّه « 2 » و محبّت اللَّه ، طريق محبّت اللَّه له است . « 3 » اگر آن نهايت آن مىخواهد از اين بدايت گيرد ، و اگر بلوغ به آن ذُروه دوست دارد ، دست در اين عروة وثقى زند و بداند كه كمترين موهبتى كه حق عزّوجلّ اهل محبّت را كرامت فرمايد آن باشد كه غمناك نگردند آن زمان كه خلايق غمناك شوند و ترسناك نشوند آن روز كه خلايق ترسناك مىگردند . و اگر عالم در هم شود دل اميدوار ايشان از جاى نرود . بهارِ دل ظريف ايشان را خريف نباشد و درخت اميد ايشان را برگ نريزد . اين است ادنى كرامات ابرار و مواهب موقنين

--> ( 1 ) . اين مكتوب در « م » نيست . ( 2 ) . م 4978 : طريق محبت اللّه است . ( 3 ) . دوستى با يكديگر راهِ دوست داشتن خداست و دوست داشتن خدا راه جلب دوستىِ خداست .