مكتوب 80 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم اى هدهد صبا به سبا مىفرستمت * بنگر كه از كجا به كجا مىفرستمت در راه عشق مرحله قرب و بعد نيست * مىبينمت عيان و دعا مىفرستمت هر صبح و شام قافله‌اى از دعاى خير * در صحبت شمال و صبا مىفرستمت يار نزديك‌تر از من به من عجب حديثى با يادم آمده از لطف اين حكايت كه « انَّ للَّهِ ريحاً تَهُبُّ بِالأَسْحارِ وَ تَحْمِلُ الاسْتِغْفارَ إِلى الْمَلِكِ الْجَبّارِ » . « 1 » و گويند آن باد صبا است ، كه با « نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ » « 2 » به بريد صبا چه حاجت ؟ و پيغام رسانى صبا چيست ؟ و آن جا كه او به آن جا مىرود نزديك‌تر نيست به خدا از آن جا كه از آن مىرود . اين جا سرّى دقيق است از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام مروى است كه كسى را كه حاجتى به درگاه بىنياز باشد در رقعه بنويسد كه « مِنْ الْعَبْدِ الْذَليلِ إِلى الْمَولى الْجَليلِ ، رَبِّ إِني مَسَّني الضُرّ وَ أَنْتَ أرْحَمُ الْرَّاحِمين » ، آن گاه آن را در آب روان اندازد و بگويد : « اللَّهُمَّ بِمحمّد وَ آله

--> ( 1 ) . همانا خداى را نسيمى است كه به سحرگاهان مىوزد و آمرزش‌خواهىِ توبه‌كنندگان رابه پيشگاه‌خداوند جبّار مىرساند . ( 2 ) . و ما به او از رگ قلبش نزديكتريم . سورهء ق ، آيهء 16 .