الفيض الكاشاني

283

منتخب مكاتيب قطب ( فارسى )

مكتوب 76 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى ولييّ في اللَّه و حبيب قلبي و عوني على امر ربّي الأمير محبّ الملّة و الدّين الشيخ محمّد أيّده اللَّه و عصمه بالرشد و خير الهمة . دشوارى دنيا امّا بعد ؛ امروز روزِ كار است و فردا روز جزا ، و كار مبتنى بر مشقّت است پس مشقّت لازم اين نشأه و ضرورى اين دار است . هركس را به وسيله‌اى و نوعى پيش مىآرند . اين چند روز كه بقاى اين نشأه هست تعب و زحمت به خود مىبايد نهاد ، خوشى و آسايش از عقب است . محروم نه آن كس را توان گفت كه دنيا به مراد ايشان نباشد از براى آن كه دنيا به مراد كس نمىباشد . محروم آن كس است كه در دار جزا او را جزاءِ بد پيش آيد و اگرچه مردمان روز جزا را دور مىبينند ، امّا خداى عزّوجلّ بر نزديكى آن گواهى مىدهد ، قال اللَّه تعالى : « إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً وَ نَراهُ قَرِيباً » . « 1 » اكنون شما به گواهى خدا آن را نزديك دانيد و همگى همّت و انديشه صرف آن كنيد كه در آن روز از رستگاران باشيد . و بدانيد كه منشأ ترس آدمى الَف « 2 » و عادت است كه به طورى معيّن انس گرفته مىپندارد كه اگر آن طور در هم شود وجود او باطل مىشود ، و اين غلط است . هيچ نيست كه آن را عوضى نيست ، اگر زيلوچه نباشد بر

--> ( 1 ) . زيرا آن‌ها آن روز را دور مىبينند ، و ما آن را نزديك مىبينيم . سورهء معارج ، آيهء 7 . ( 2 ) . الَف : خوىها و عادت‌ها .