إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً وَ كُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها » . « 1 » نگويى كه ما پيش از اين دوستان بوديم براى آن كه دوستىِ طبع ، دشمنى است امّا دوستىِ حقيقى دوستى تقوى است كه اكنون روى نموده . اى ولىّ من ! و اى حبيب من ! در تأسيس و نظم ايشان كوش كه اين امرى است اگر منتظم شود بسيار خير كه در ضمن آن باشد و بسا كس كه به واسطهء آن به سعادت خويش رسند و اجر همهء ايشان در ديوان تو نويسند . درياب كه فرصتى بهتر از اين در نمىيابى و كارى بهتر از اين تو را پيش نمىآيد . عمر خويش را به اين دراز ساز چه هركس كه به نظم چنين خيرى و بناء چنين بقعه موفّق شد تا اثر آن در جهان باقى است هر طاعت كه در آن مىشود ، حكم آن دارد كه او زنده است و آن طاعت به جاى مىآورد ، قال‌اللَّه تعالى : « نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ » . « 2 » و بسيار غبن و حيف باشد كه كسى تواند كه عمر خود را دويست سال يا سيصد سال سازد كه همه در طاعت صرف شود و خدا داند كه هر ساعت طاعت چه اجر عظيم دارد و مع ذلك اين كار نكند ، حيف ! و چه حيف ! بعضى از مردگان را به خواب ديده‌اند كه مىگفته : راضىام كه در دنيا بودمى و دَرِ دروازه در ديده اين كس گشتى و يكباره گفتى : لا إله الا اللَّه . چون اين كس مىتواند كه در زير خاك خوابيده باشد و هزاران هزار لا إله الا اللَّه گويد به آن كه لا إله الا اللَّه گويان بسيار از پرتو او در جهان باشند

--> ( 1 ) . و همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد ، و پراكنده نشويد ! و نعمت ( بزرگِ ) خدا را بر خود ، به ياد آريدكه چگونه دشمن يكديگر بوديد ، و او ميان دل‌هاى شما ، الفت ايجاد كرد ، و به بركتِ نعمتِ او ، برادر شديد . و شما بر لبِ حفره‌اى از آتش بوديد ، خدا شما را از آن نجات داد . سورهء آل عمران ، آيهء 103 . ( 2 ) . و تمام آثار آن‌ها را مى نويسيم . سورهء يس ، آيهء 12 .