مكتوب 68 بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم مِن عبداللَّه قطب بن محيي إِلى المكتوب إليه تولّاه اللَّه تعالى بما يتولّى به عباده الصّالحين . فرمان‌بردارى از خدا امّا بعد ؛ اگر بنده بر خداى خويش عاصى نشود دوام عافيت و حسن عاقبت او را كرامت فرمايد و اگر نافرمانى خداوند خود كند در دنيا وى را حيات طيّبه نباشد و در عقبى به محنت و عذاب مبتلا گردد . يكى از مشايخ گفته است : « إِنى لَأعْصِي اللَّهَ فَأَعْرِفُ ذلِكَ في سُوءِ خُلْقِ خادِمي وَ حِماري » . يعنى چون معصيتى از من در وجود آيد خادم بلكه دوابّ بر من بدخو و عاق مىشوند . آرى چون او با خداوند خود عاق است ناچار بندگان او نيز عاق باشند ، كه جزا در خور عمل مىباشد و مناسب آن . هركس كه خواهد كه بندگان او با او به ادب باشند و وى را فرمان‌بُردار گردند بايد كه او با خداوند خود به ادب باشد و فرمان‌بردار اگرچه ظاهراً معامله با اين [ و ] آن است . و امّا چون ناصيهء همه به دست خداى است جانب خدا نگاه مىبايد داشت كه چون خشنودى خداى عزّوجلّ حاصل شد همه با اين كس راست مىشوند و از وى خشنود مىگردند به خشنودى خداى عزّوجلّ . « وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ » . « 1 » * هر محنت و غصّه كه با آدمى مىرسد

--> ( 1 ) . و شما هيچ چيز را نمىخواهيد مگر اين كه خدا بخواهد . سورهء انسان ، آيهء 30 .