عبادت خداوند جماعت اخوان ما نبايد كه از ستمكاران بر خويش باشند و از آنان كه به مقام انعام راضى شده‌اند از بنى آدم ، بلكه از آنان باشند كه كار خويش را عبادت خداى عزّوجلّ كه معراج معرفت و منهاج محبّت است ساخته‌اند . و بر ايشان پوشيده نيست كه هر كارى را اسبابى است و هر مقصدى را طريقى كه تا اسباب آن كار فراهم نياورند و طريق آن مسلك مسلوك ندارند آن كار ميسّر نگردد و وصول به آن مقصد دست ندهد . اسباب حصول عبادت و آلات وصول معرفت ، انفراد است از ابناى دنيا و اجتماع است با ابناى سلوك . و خداى عزّوجلّ اين هر دو كار را بر شما آسان كرده به تيسير بناى اخوان آباد و نقل به آن جا . زينهار كه در اين باب مساهله منماييد و بر خود ستم مكنيد و اغراض جزئيّه را مانع اين خير كلى مداريد كه اگر نه چنين كنيد پشيمان شويد آن روز كه پشيمانى سود ندهد ، « وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ وَ هُمْ لا يُؤْمِنُونَ » « 1 » . دورى از سستى اى اخوان ! اگر آنچه من مىدانم از منافع اين كار و مضارّ اخلال به آن ، شما مىدانستيد چنين آسود نمىنشستيد . امّا معذوريد چون نمىدانيد . لا ، بل معذور نيستيد براى آن كه نادانستن ثمرهء بىدردى است چه حق در نفسِ خود ظاهر است ، اگر كسى نمىداند از آن است كه دردِ دانش ندارد و از پى آن نمىرود و كس به بىدردى و اعراض معذور نيست . اى اخوان ! افسرده مباشيد كه افسردگان را روز قيامت جاى در زمهرير باشد . اى اخوان ! هريك از شما كه سستى مىكنيد خود سستيد و ديگران را نيز سست مىكنيد هر آينه دو وِزر بر شما مكتوب مىشود .

--> ( 1 ) . آنان را از روز حسرت ( روز رستاخيز كه براى همه مايهء تأسف است ) بترسان ، در آن هنگام كه همه چيز پايان مىيابد و آن‌ها در غفلتند و ايمان نمىآورند . سورهء مريم ، آيهء 39 .