عَجَلٍ » « 1 » به كار مىآوريد كه سست شويد و از كاربان ايستيد . كار بزرگ بزرگانه باشد . « الْعَجَلَةُ مِنَ الشَيْطانِ وَ التَّأَنّي مِنَ الرَحْمانِ » . « 2 » كار خداى موى به موى باشد ، دير آيد امّا درست آيد . به فرمان خداوند اى اخوان ! به خداى كه صرفه با خدّام خداى است نه با خدّام ملوك . اى اخوان ! سختى دو روزه بكشيد تا لذّت راحت ابدى بچشيد . اى اخوان ! همراهى پيغمبران عليهم السلام دوست‌تر داريد از همراهى جبّاران . اى اخوان ! قصّهء اصحاب اخْدود شنيده‌ايد كه ايشان را در آتش مىانداختند كه از خداى برگردند ، در آتش مىرفتند و از خداى برنمىگشتند . مبارك باد آن جوانمردان را چنان مردى . ايشان آن آتش را چه وزن نهند كه آن آتش محبّت كه در درون ايشان است اگر زبانه زند همه آتش هاى جهان را بسوزد جز با مؤمن « فَإِنَّ نُورَكَ اطْفَأَ نارى » . « 3 » اى اخوان ! جوانمردى و حق‌شناسى اقتضاى آن كند كه آفريده با آفريدگار خويش چنان باشد و آن كس كه چنان نباشد بد گوهر و حق‌نشناس و ناجوانمرد باشد . و نامرد آن كس است كه خودى خود در راه خدا ننهد . بارى : ما فداى يار كرديم نيم‌جان خويش را * بيش از اين دسترس نباشد مردم درويش را « 4 » و السلام على الإخوان أجمعين .

--> ( 1 ) . ( آرى ، ) انسان از عجله آفريده شده ؛ سورهء انبياء ، آيهء 37 . ( 2 ) . آرامى و شكيب از خداى رحمان است و شتاب از شيطان . وسائل الشيعة ، ج 27 ، ص 169 . درمصدر : « الاناة من الرحمن و العجلة من الشيطان » است . ( 3 ) . نور تو آتش مرا خاموش كرد . مستدرك الوسائل ، ج 4 ، ص 388 . در مصدر : « اطفأ لهبى » است . ( 4 ) . م : دسترس زين بيش نبود مردم درويش را