الفيض الكاشاني
141
منتخب مكاتيب قطب ( فارسى )
همين است كه سرّ گويا ما را باشد . كه اگر ما را معلوم بودى به جزم كه نزد سقوط جسم ، اين كلمه با ما باز خواهد ماند ما را هيچ غم و تشويش نمىبود . هر اشكالى كه هست در همين است . حفظ ايمان اين همه جان كندن ما براى آن است كه چندان قوّت حاصل كنيم كه در وقت جان كندن ، ايمان از غارت شيطان نگه داريم . نگه دارنده خدا است اگر ما دست بر روى هم نهيم و از آن قدر كسبى كه خداى عزّوجلّ دست ما را بر آن گشاده است ، دست در بنديم به علّت اين كه كلّ قدرت ما را ندادهاند ، تشنيع « 1 » باشد و بى ادبى و كفران و بى شرمى . به آنچه دسترس ماست مىكوشيم ، باقى توكّل بر خداى عزّوجلّ مىكنيم و اميّد به رحمت او مىداريم ، كه حضرت رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم فرموده كه زانوى شتر بنديد و توكّل كنيد . همچنين ما ايمان خود را به قيد نظر صحيح و عمل صالح و صحبت سالكان و ساير آنچه محتاجٌ اليه اين شأن است مضبوط مىسازيم ، آن گاه توكل بر خداى عزّوجلّ مىكنيم كه در دَم آخر مدد فرمايد و از وساوس شيطان ما را نگاه دارد . و كسب از ما و توفيق از خدا ، « مِنّا الحَركة و مِنَ اللَّهِ البَركة » . « 2 » و مرادم از اين كسب خود دانى كه كرباس بافتن نيست ، پود عمل در تار علم آوردن است و جامهاى كه از حرّ و برد جهنّم ما را نگاه دارد بافتن و دوختن ، و هر چه جز اين است بيكارى است . واللَّه ولىّ التّوفيق .
--> ( 1 ) . تشنيع : بدگويى . ( 2 ) . از ما جنبش و از خداوند افزايش .