كه در قلب خود مىيابد بر استادش عرضه و از ديگران پوشيده مىدارد . و پس از آن استادش در حال او مىنگرد ، اگر او را هشيار و صاحب كياست بيند دستورش مىدهد كه به فكر پردازد تا بر حقيقت قلب خود آگاه شود و نورى در قلب او افكند تا برو واضح گردد . و اگر ببيند كه توان آن را ندارد او را با ذكر نصيحت و دليلى كه مناسب فهمش باشد به اعتقاد صحيحش سوق دهد . و استاد راست كه نيكو بنگرد و به نرمى گرايد كه اينجاها گردنه‌هاى راه و جاهاى خطرناك آنست ، و چه بسيار مريدى كه چون به رياضت پردازد خيالهاى فاسد برو چيره گردند كه او از كشف آنها خستوان بود و در نتيجه راه برو بسته شود و به بيكارگى گرايد ، و راه اباحت پيش گيرد كه هلاكتى عظيم است و كودنى محض به خلاصى نزديكتر از چنين تجرد براى فكر باشد . چون آن‌كس كه به فكر مىپردازد و شواغل و علائق را از دل خود مىراند كشتى خطرناكى را نشسته است كه اگر بسلامت رسد از بزرگان دين خواهد بود ، و اگر خطا رود غرقه گردد . و ازين‌روست كه پيامبر اكرم - صلى الله عليه و آله و سلم - فرمودند : بر شما باد به دين عجوزگان . وانگهى مريدى را كه به ذكر و فكر همت گماشته است گاهى رهزنان عجب و ريا و خوشحالى از احوال مكشوفه برو ره زنند ، و اگر او بدين امور توجه كند و بدانها پردازد ، رهرويش سستى گيرد و ايستا شود ، بدين سبب او راست كه سراسر عمر خويشتن را چون تشنه‌اى كه اگر درياها را نيز برو ريزند سيراب نشود ، برين مجاهدت ملازم بود و بر آن مداومت نمايد . سرمايه‌اش خلوت و از مردمان بريدن است ، و چون برين معنى مداومت كند و دلش را با خدا دارد جلال حضرت ربوبى برو كشف شود و حق برو تجلى كند و از لطائف رحمت خداوندى چيزهائى آشكار گردد كه توصيف آنها نبايد ، و بلكه بتوصيف درنيايد . اين راه رياضت مريد است و پيشروى براى لقاى خدا كه از كتب بعضى