مقربين نوشند ، و نوشابه كنايه از نعمتهاى بهشت است . پس هرمقدار محبت بنده به خدا خالص‌تر باشد و بندگى و احتياج او بيشتر و فناى وجه هستيش در وجه هستى حق قوىتر ، نوشابه‌ى نعمتش در آخرت صافتر خواهد بود ؛ و آن‌كه خداوند را بخاطر اميد به نعمتهاى بهشتى و حوريان و كاخها دوست مىدارد ، در بهشتش جاى دهند تا هرگونه كه خواهد از حور و غلمان تمتع گيرد ؛ و آن‌كه مقصدش رب العالمين است در نشستگاه صدق نزد مليك مقتدر فرود آورده شود . پس نيكان در بساتين به نزهت پردازند و در باغها با حور و غلمان متنعم باشند . و مقربين كه خانه - و نه صاحب‌خانه - را مىجويند ملازم حضرت ربوبى گردند ؛ ديدگان خود را سوى او دوخته و نعمتهاى بهشتى را در برابر خالق بهشت و رضوان كوچك شمارند . و ماده‌گرايان كه وابستگان بدنهاى خويشند ، خواه فرمانبر باشند و يا عصيانگر ، از شهود جمال و جلال حق دور خواهند بود و در دنيا و آخرت در اثر نادانى و كودنى كه دارند به شهوات شكم و فرج پردازند . و علماى بالله كه از ناپاكيهاى بشريت پاك شده‌اند در عشق جلال ازلى غوطه‌ورند ، و درشمار ملائكه‌ى عقليين و مهيمنين رقم خورده‌اند ؛ ازينروست كه پيامبر اكرم ( ص ) فرمود : « بيشترين اهل بهشت بله هستند و ( مرتبه‌ى ) عليون صاحبان عقل راست » و ديگر از نشانه‌هاى محبت خداست كه محب را هيبت الهى فراگيرد ، و اين پندار كه دوستى با ترس نمىسازد خطاست زيرا ميان ترس از خشم و عقاب ، و ترس از شدت عظمت و جلال فرق بسيار است ؛ خوفى كه عقلها را به زير سلطه‌ى خود گيرد و بينشهاى قلبها و چشمها را بدهشت افكند ، آنچنان‌كه چشم خفّاشان از ديدن نور آفتاب خيره شود .