در اين نسخه بعض آثار رسم الخط قديم مانند « جندانك » ( چندان كه ) « به كار آيد » ( به كار آيد ) « روزكار » ( روزگار ) « گفت » ( گفت ) « گفتم » ( گفتم ) مانده است كه ما آن‌ها را براى يكسان بودن رسم الخط به صورت كنونى درآورديم . از اين نسخه به علامت « ح » ( حميديه ) ياد شده است . « 1 » 2 - نسخهء « ع » نسخهء موجود در تاريخ گزيده ( چاپ عكسى ليدن ) تأليف حمد اللّه بن احمد بن نصر مستوفى قزوينى كه در سال 857 ه . ق . يعنى 127 سال بعد از تأليف كتاب ( 730 ه . ) ، استنساخ شده است . اصل نسخهء تاريخ گزيده ، سابقا از مستملكات معتمد الدوله حاجى فرهاد ميرزا بوده و شرق‌شناس معروف ، ادوارد برون آن را در ليدن به سال 1338 ه . ق . مطابق با 1910 م . به طريقهء چاپ عكسى ، منتشر ساخته است . اين نسخه كه بعد از نسخهء ح قديم‌ترين نسخه‌هايى است كه نگارنده به دست داشته . در اين كتاب از صفحهء 73 تا صفحهء 78 ديده مىشود نام ظفرنامه و مقدمهء موجود در بعضى از نسخه‌ها در آن نيست . سخنان منسوب به بزرگمهر ، مسبوق است به شرح حالى از جاماسب و سخنان او و قطعه‌اى ديگر از كلمات بزرگمهر .

--> ( 1 ) . از وجود اين نسخهء نسبتا قديم در كتابخانهء مذكور ، نگارنده به وسيلهء استاد بزرگوار آقاى دكتر يحيى مهدوى ، اطلاع حاصل كرد .