نگردد « 1 » و پارسا « 2 » اگر چه پرهيزگار « 3 » باشد « 4 » از زيادت عبادت « 5 » مستغنى نگردد « 6 » . گفتم حاجت خواستن بچه « 7 » تمام شود ، گفت بدان چه « 8 » از كسى « 9 » خواهى كه خوش‌خوىتر « 10 » و « 11 » تواند دادن و اندر وقت خويش خواهى « 12 » و آن چيز خواهى كه « 13 » سزاوار « 14 » آن باشى « 15 » . گفتم « 16 » هيچ كس نيك بخت تواند شد به كارى كه كند ، گفت « 17 » دو تن به دو كار ، بنده چون به خداوند بگرود و زن كه به شوهر بگرود نيك بخت شوند . گفتم « 18 » خواسته از بهر

--> ( 1 ) . ح : نيست . ( 2 ) . چنين است در ح و ج و ع و گ و س و ت : سالك . ش : زاهد . ( 3 ) . چنين است در ح و ش . ج و ع و گ : بر طاعت بس و ت : بر طاعت . ( 4 ) . چنين است در ج و ع و گ و س . ت : بود . ( 5 ) . چنين است در ح . ج و ع و س : از زيادتى آن . ش : از عبادت . ( 6 ) . ح : نيست . ع : نباشد . ( 7 ) . چنين است در ح . ج و ع و س و گ : به چند چيز . ( 8 ) . ع : به آن چه ، ح اين كلمات را ندارد . ( 9 ) . ج اين دو كلمه را ندارد . ( 10 ) . چنين است در ج و س و گ و ع : خوش‌خوىتر باشد . ( 11 ) و * . چنين است در ح . در نسخه‌هاى ديگر نيامده است . ( 12 ) . چنين است در ح در نسخهء ر ديگر نيامده است . ( 13 ) . ج : و آن چيز كه . ( 14 ) . ح : مستحق . ( 15 ) . چنين است در ح . ج و ع و گ : سزاوارتر . س : سزاوارتر بود . ( 16 ) . اين حكمت جز در ح در هيچ يك از نسخه‌هاى ديگر نيامده است . ( 17 ) . در اصل : به دو تن . ( 18 ) . در جميع نسخه‌ها جز در ح اين جا حكمتى كه بالاتر آورده شده و چنين شروع مىشود : « گفتم چند چيزست كه از بيشى مستغنى نيست . . . » آمده و بعد از آن اين حكمت كه قبلا نقل شده : « گفتم چه كنم تا مردمان مرا دوست دارند . . . » و پس از آن اين حكمت : « گفتم از علم آموختن چه يابم . . . » كه آن نيز ثبت آمده است .