اديب الممالك فراهانى ( 1277 - 1336 ه . ق ) سيّد محمّد صادق معروف به « اديب الممالك » متخلص به اميرى فرزند حاج ميرزا حسن فراهانى است . شادروان « اميرى » از سال 1316 هجرى نويسندگى را آغاز كرد و روزنامه‌هاى « ادب » « مجلس » « عراق عجم » و « آفتاب » را اداره مىكرد . وى در قصيده استاد و به سبك شاعران قديم شعر مىسرود . اشعار اجتماعى ، وطنى ، سياسى و انتقادى بسيارى سروده . ديوانش چاپ شده است . « * » [ در مدح مولانا امير المؤمنين عليه السلام ] باد نوروزى ز روى گل نقاب انداخته * زلف سنبل را همى در پيچ و تاب انداخته سايهء سرو جوان بر طرف باغ و جويبار * نيكوئيها كرده امّا اندر آب انداخته تا شقايق باده اندر ساغر گلرنگ ريخت * نرگس مخمور را مست و خراب انداخته سرخ گل ماند عروسى را كه هنگام زفاف * جامه گلگون كرده دست اندر خضاب انداخته باد مشاطّه است بستان را كه در طرف چمن * از عِذار سورى و نسرين حجاب انداخته ناميه چون مادران مهربان بر دوش و بر * شاهدان باغ را رنگين ثياب انداخته بر سر اين شاهدان ابر بهارى بامداد * از نثار قطره ، لولوى خوشاب انداخته فرش بوقلمون همى گسترد طاووس بهار * وز سحاب اندر هوا پرّ غراب انداخته همچو ماه فرودين در باغ شد دلدار من * لشكر سرو و سمن را در ركاب انداخته چون گل و سنبل كه با هم توأم آيد در چمن * گيسوان كرده پريش از رخ نقاب انداخته

--> ( * ) ديوان اديب الممالك فراهانى به تصحيح و حواشى وحيد دستگردى ، 1354 ه . ش .