قوامى رازى ( قرن ششم هجرى ) بدر الدين قوامى از گويندگان نيمهء اوّل قرن ششم هجرى است . وى مدّاح قوام الملك يمين الدّين طغرائى بوده و با وى نسبت داشته و تخلّص خود را از لقب او گرفته است . قوامى در زمان خود در بلاد عراق و مخصوصاً در شهر رى مقامى بسزا و شهرت و احترامى قابل ارزش داشته و از شعراى شيعى و مدّاح اهل بيت ( عليهم السلام ) بوده . شعرش مشحون است از پند و اندرز و زهد و طاعت و درين جهت به روش سنائى رفته و خود گفته است : شاد باش اى قوامى هنرى * كاهل رى را سنائى دگرى ديوان اشعارش چاپ شده است . « * » [ سپهدار اسلام شير خداى ] چو صاحب شريعت پس از كردگار * ثنا گوى بر صاحب ذو الفقار سپهدار اسلام شير خداى * امير عرب سيّد برَدبار ستاننده از پهلوانان روان * گشاينده در نصرت دين حصار برآورده از خار اسلام گُل * فرو برده در ديدهء كفر خار ز تأييدش ادريس 25 را گل فشان * ز تهديدش ابليس را سنگسار 26 ولى نعمت اهل دين از رسول * ولى عهد پيغمبر كردگار معلّى ز نسبت معرّى ز عيب * برى از خطا و برون از عَوار ز تقواش حلّه ، ز پرهيز تاج * ز عصمت ردا و ز طهارت ازار فروهشته از علم برقع به روى * نبوده چو جاهل خليع العذار مبارز چو روباه گمراه بود * ز شمشير آن شير در كارزار

--> ( * ) ديوان شرف الشعرا ، بدر الدين قوامى رازى به تصحيح و اهتمام ميرجلال الدين حسينى ارموى ، تهران 1334 ه . ش .