كه در اين نقطه بودند ، يكى پس از ديگرى به قتل رساند و با عبداللَّه به زبير جنگ تن به تن نمايانى كرد . « 1 » شايستگى جندب در جمل ، سبب شد كه حضرت على ( ع ) ، فرماندهى پياده نظام و پرچمدارى نيروهاى « ازد » و « يمن » را در صفين به دو سپارد . « 2 » حيله‌هاى معاويه و سپاهش در صفين ، نتوانست تميز بين حق و باطل را از جندب بگيرد . از اين رو ، وقتى او مأمور مقابله با هم قبيله‌ايهاى خود شد ، فردى از افراد سپاهش به او گفت : چگونه برادرانمان را بكشيم ؟ جندب در پاسخ گفت : سوگند به خدا ، اگر بين ما و ايشان پيوند پدر و پسرى هم مىبود تا هنگامى كه آنان بر امام و پيشواى بر حق ما يورش مىآوردند و ستمگران را پشتيبان و ياور بودند با ايشان مىجنگيديم تا از باطل برگشته و به حقّى كه آنان را بدان مىخوانيم بپيوندند ، يا آنكه از ما و آنان كشتار بسيار شود . « 3 » شهادت جندب جندب در جريان جنگ صفين در حالى كه پرچم اسلام بر دوشش بود ، به دشمن حمله كرد و فرياد مىزد : به خدا سوگند ! تا اين پرچم را گلگون نكنم ، دست از جنگ نمىكشم . چندين بار پرچمش غرقه به خون شد تا آنكه مردى شامى برابرش قرار گرفت و با نيزه او را زد ، ولى او با اينكه زخمى شده بود ، به سوى دشمن پيش رفت تا سرانجام با شمشير دشمن به شهادت رسيد . « 4 »

--> ( 1 ) . همان مدرك . ( 2 ) . وقعهء صفين ، ص 205 ؛ اعيان الشيعه ، ج 4 ، ص 244 . ( 3 ) . وقعهء صفين ، ص 262 . ( 4 ) . پيكار صفين ، ص 558 .