و هم از خطبه‌هايى كه حسن در روزگار خود خوانده بود اين بود كه گفت : « ما دستهء رستگار خدا و كسان نزديك پيغمبر خدا صلى الله عليه و سلم و اهل خاندان پاك و پاكيزهء او و يكى از دو وزنه كه پيمبر خدا صلى الله عليه و سلم بجا گذاشت هستيم وزنهء ديگر كتاب خداست كه شرح همه چيز در آن هست و باطل از پيش و پس بدان در نيايد و در همه چيز اعتماد بدانست و ما از تأويل آن بىخبر نيستيم بلكه حقايق آن را به يقين ميدانيم . پس اطاعت ما كنيد كه اطاعت ما واجب است كه قرين اطاعت خدا و پيغمبر و كارداران است . اگر در چيزى خلاف كرديد آن را به خدا و پيمبر او ارجاع كنيد . اگر آن را به پيغمبر و كارداران خويش رجوع ميكردند ، كسانى كه كيفيت آن ميجويند مطلب را از آنها فرا ميگرفتند . مبادا بصداى شيطان گوش - دهيد كه او دشمن آشكار شماست و چون دوستان شيطان ميشويد كه به آنها گفت : امروز از اين مردم كسى بر شما غالب شدنى نيست و من پناهدار شمايم ، و چون دو گروه با هم بر خورد كردند روى گردانيد و گفت : من از شما بيزارم كه من چيزى مىبينم كه شما نمىبينيد آنگاه دستخوش نيزه و شمشير و گرز و تير شويد و از آن پس كسى كه از پيش ايمان نياورده و در ايمان خود خيرى نيندوخته ، ايمانش سودش ندهد و خدا بهتر داند . »