المسعودي ( مترجم : ابوالقاسم پاينده )

78

مروج الذهب ( فارسى )

آماده كرده باشند و جنازه را به آتش بسوزانند و خاكستر را بباد دهند . غالب هندوان با ملوك و بزرگان خويش بدلايلى كه دارند چنين كنند و همين رسم را به كار برند . پادشاهى خاص يك خاندان است و به ديگران نميرسد و خاندان وزيران و قاضيان و ديگر اهل منصب نيز چنين است و تغيير نميپذيرد . هندوان شرابخوارى را ممنوع داشته‌اند و شرابخوار را آزار كنند ، نه باقتضاى دين بل از اين جهت كه نميخواهند عقل خويش را به چيزى آشفته كنند 99 100 و از آن حال كه هست بگردانند . اگر معلوم شود كه شاهى شراب نوشيده ، مستحق خلع باشد كه با مستى تدبير و سياست نتواند كرد . گاه باشد كه به سماع و ملاهى پردازند ، آلات طرب گونه‌گون دارند كه در كسان از خنده تا گريه اثرهاى مختلف دارد . گاه باشد كه كنيزكان را شراب دهند تا طرب كنند و مردان از طرب ايشان طربناك شوند . هندوان در سياست نظريات فراوان دارند كه بسيارى از آن و اخبار و - سرگذشتشان را در كتاب اخبار الزمان و كتاب اوسط آورده‌ايم و در اين كتاب نيز شمه‌اى مىآوريم . از جمله حكايتهاى ظريف ملوك هند و سرگذشتهاى شگفت آنها كه در آغاز روزگار ميان ايشان گذشته مربوط بيكى از شاهان قمار هند است كه عود قمارى از آن مملكت و سرزمين آرند و منسوب بدانجاست و اين ديار از جزاير دريا نيست بلكه ساحل دريا و كوهستان است و مردانش بشمار از بيشتر ممالك هند فزونتر است و دهان مردم آنجا از بيشتر هندوان خوشبو تر است كه آنها نيز چون اهل ملت اسلام مسواك به كار مىبرند و هم از جمله هندوان آنها زنا را حرام دانند و از بسيارى خبائث دورى كنند و از نبيذها بپرهيزند ، اگر چه در اين كار بخصوص همانند عوام هندوان هستند ، و بيشتر آنها پيادگانند زيرا در ديار آنها كوهستان و دره فراوان و بيابان و دشت كمتر است . اين سرزمين قمار رو به روى كشور مهراج پادشاه جزاير