ذكر نسب و شمه‌اى از اخبار و سرگذشت او وى عمر بن خطاب بن عبد العزى بن قرط بن رباح بن عبد الله بن زراح بن عدى بن كعب بود و در كعب نسب او با نسب پيمبر صلى الله عليه و سلم بهم مىپيوندد مادرش حنتمه دختر هشام بن مغيرة بن عبد الله بن عمرو بن مخزوم بود كه سياه بود وى را فاروق گفتند از اين جهت كه ميان حق و باطل را امتياز ميداد كنيه او ابو حفص بود و اول كسى بود كه امير المؤمنين ناميده شد و عدى بن حاتم و بقولى ديگرى او را بدين نام خواند و خدا بهتر داند اول كس كه بعنوان امير المؤمنين به دو سلام كرد مغيرة بن شعبه بود و اول كس كه بدين عنوان بر منبر او را دعا كرد ابو موسى اشعرى بود و هم ابو موسى اول كس بود كه به دو نوشت « به عبد الله عمر امير المؤمنين از ابو موسى اشعرى . » و چون اين را براى عمر خواندند گفت : من عبد اللهم من عمرم و من امير المؤمنينم و الحمد الله رب العالمين . وى متواضع بود و لباس خشن ميپوشيد در كار خدا سخت‌گير بود و عمال وى از دور و نزديك از اعمال و رفتار و اخلاقش پيروى ميكردند و همانند وى بودند جبه‌اى پشمين بتن ميكرد كه با چرم وصله شده بود عباچه ميپوشيد و با مهابت و مقامى كه داشت مشك بدوش ميبرد بر شتر سوار ميشد و نشيمنگاه وى بر شتر از برگ خرما درست شده بود عمالش نيز چنين بودند در صورتى كه خداوند ولايتها بر ايشان گشوده بود و اموال فراوان داده بود . از جمله عمال وى سعيد بن عامر بن خريم بود كه مردم حمص شكايت از او