درباره اسلام على بن ابى طالب كرم الله وجهه خلاف است بسيارى كسان گفته‌اند او هرگز چيزى را با خدا انباز نكرده بود تا از نو مسلمان شود بلكه در همه كار خويش تابع پيمبر صلى الله عليه و سلم بود و به دو اقتدا ميكرد و به همين ترتيب بود تا بالغ شد و خداوند او را معصوم داشته و هدايت كرده و چون پيمبر خويش توفيق عصمت داده بود كه آنها مجبور و ناچار از انجام عبادت نبودند بلكه از روى اختيار و دلخواه اطاعت پروردگار و فرمانبردارى و خوددارى از منهيات او را برگزيدند بعضى نيز گفته‌اند وى اول كس بود كه ايمان آورد و پيمبر او را كه در معرض تكليف بود باقتضاى ظاهر « و انذر عشيرتك الاقربين . » دعوت كرد و از على آغاز كرد كه از همه كسان به دو نزديكتر بود و بهتر اطاعت ميكرد بعضى ديگر جز اين گفته‌اند و اين موضوعى است كه مردم شيعه درباره آن اختلاف كرده‌اند و هر يك از فرقه‌هائى كه درباره امامت قائل به نص و تعيين بوده‌اند بگفتار خود دلايلى آورده‌اند و هر گروه درباره چگونگى اسلام و سن او در موقع مسلمانى طريقه‌اى را پسنديده‌اند و ما اين مطلب را در كتاب الصفوه فى الامامه و كتاب الانتصار و كتاب الزاهى و ديگر كتابهاى خودمان كه در اين معنى بوده است با شرح و تفصيل آورده‌ايم . پس از آن ابو بكر رضى الله عنه اسلام آورد و قوم خويش را باسلام خواند و عثمان بن عفان و زبير بن عوام و عبد الرحمن بن عوف و سعد بن ابى وقاص و طلحه بن عبيد الله بدست او مسلمان شدند كه آنها را پيش پيمبر ( صلى الله عليه و سلم ) آورد و همگى اسلام آوردند و اين گروه در مسلمانى از ديگر كسان سبق داشتند يكى از شاعران صدر اسلام درباره ايشان گفته است : « اى كه از بهترين بندگان ميپرسى با شخص دانا و بينا برخورد كرده‌اى بهترين بندگان همگى از قريش بودند و بهترين قرشيان مهاجران بودند و بهترين مهاجران متقدمان بودند و هشت نفر ياران وى بودند على و عثمان و آنگاه زبير و طلحه و دو تن از بنى زهره و دو پير مرد كه در جوار احمد خفته‌اند و قبرشان