بادى كه از شريانها بدان ميرسد . گويد « پيدايش جنين مثل گياه است و طبيعت آن را از منى و خون نقشبندى مىكند عمل طبيعت در جنين همانند عملى است كه در گياه دارد زيرا تخم گياه محتاج به زمينى است كه از آنجا مايهء غذائى بگيرد جنين نيز به رحم محتاج است گياه عروق خود را از ريشه‌ها ميفرستد تا بوسيله آن غذاى خود را از زمين بگيرد جنين نيز در زهدان شريانها و عروقى دارد كه بمنزله ريشه‌هاى جنين است از تخم گياه ساقه و از ساقه شاخه‌هاى بزرگ ميرويد و از شاخه‌ها شاخه‌ى ديگر پديد ميايد تا بشاخه‌هاى آخرين برسد نظير آن در جنين نيز هست و در آغاز بجاى ساقه آن سه چيز كه جزو اعضاى اصلى است يعنى شريان بزرگ و عرق مجوف و نخاع پديد ميايد آنگاه هر يك از اينها مانند شاخه‌ها بفروع ديگر تقسيم مىشود تا بنهايت اعضا برسد . آنگاه گويد : منى محرك خود است و جنين از مرد و زن و خون حيض پديد ميايد . جالينوس از انباذقلس نقل كرده كه اجزاى طفل در منى مرد و زن است و در نتيجه نزديكى اين اجزاى جدا بهم مىپيوندد اين مطلب در كتاب بزرگ انباذقلس ضمن سخن از نظريات او درباره چگونگى تركيب جهان و پيوستگى نفس بجهان خويش آمده است . جماعتى از معتقدان قدم عالم گفته‌اند اجزاى بسيار كوچكى همانند اعضاى انسان از اعضاى وى برون مىشود كه در رحم جاى ميگيرد و تغذيه مىكند و بزرگ مىشود و جنين از آن پديد ميايد بعضى از آنها نيز گفته‌اند اجزائى كه از اعضاى مرد مىيايد با مايه‌هائى از رحم و آب زن بهنگام جفت گيرى بهم مىآميزد و جنين از آن بوجود ميايد به همين جهت است كه غالباً اعضاى طفل همانند خاندان پدر است و پدر و فرزند غالبا با همديگر شباهت دارند قيافه شناسان نيز هنگامى كه ترديد در نسب رخ دهد از شباهت ، حكم به الحاق نسب ميكنند و اين مطابق گفتار آن دسته از