38 بسم الله الرحمن الرحيم و ما توفيقى الا بالله باب سوم ذكر آغاز و كار خلقت و پيدايش مخلوق باتفاق اهل علم از اهل اسلام ، خدا عز و جل چيزها را بىنمونه آفريد و از ناچيز بوجود آورد . از ابن عباس و غير او روايت كرده‌اند كه نخستين چيزى كه خدا آفريد آب بود و عرش وى بر آب بود و چون خواست كه خلق را بيافريند از آب بخارى برون آورد و بخار بالاى آب برآمد و آن را آسمان ناميد آنگاه آب را بخشكانيد و آن را يك زمين كرد آنگاه زمين را بشكافت و هفت زمين كرد به دو روز يكشنبه و دوشنبه . و زمين را بر ماهى آفريد و ماهى همانست كه خداى سبحانه به قرآن در گفتار والاى خويش ياد كرده كه ن و القلم و ما يسطرون ، و ماهى در آب بود و آب بر تخته سنگ بود و تخته سنگ بر پشت فرشته بود و فرشته بر صخره بود و صخره بر باد بود و اين همان صخره است كه خداى تعالى در قرآن بنقل از قول لقمان بپسرش فرموده است : « پسرك من اگر هم وزن دانه خردلى در صخره يا در آسمانها يا زمين باشد خدا آن را بيارد كه خدا دقيق و نكته‌دان است . » پس ماهى بجنبيد و زمين بلرزيد و خداوند كوهها را در آن استوار كرد و زمين آرام يافت و اين گفتار خداى والاست كه « در زمين لنگرها كرد كه شما را نلرزاند » و كوهها را در زمين بيافريد و روزى مردم زمين را با درختان و آنچه بايسته بود به دو روز