السيد علي الحسيني الميلاني
36
غدير به روايت اهل بيت ( ع ) ( فارسى )
نقل مىكند : زياد بن منذر مىگويد : در خدمت امام محمّد باقر عليه السلام بودم . ايشان براى مردم حديث مىگفت . در اين هنگام مردى از مردم بصره به نام عثمان اعشى - كه از قول حسن بصرى حديث نقل مىكرد - به حضور امام عليه السلام آمد و گفت : اى فرزند رسول خدا ! فدايت شوم ، حسن بصرى حديثى را براى ما روايت مىكند كه طبق آن ، آيهء « يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ » « 1 » در مورد يكى از اصحاب نازل شده است ، امّا نام آن صحابى را براى ما نقل نمىكند . تفسير آيهء مذكور اين است كه آيا از مردم مىترسى ؟ نگران نباش كه خداوند تو را از شرّ آنان در امان مىدارد . امام محمّد باقر عليه السلام فرمود : حسن بصرى را چه شده است ؟ ! خداوند دينش را ادا نكند ( ؛ يعنى نمازش را نپذيرد ! ) آگاه باش كه اگر مىخواست ، نام آن صحابى را نقل مىكرد . جبرئيل بر رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله نازل شد . . . و گفت : إنّ اللَّه تبارك و تعالى يأمرك أن تدلّ امّتك من وليّهم ، على مثل ما دللتهم عليه في صلاتهم وزكاتهم وصيامهم وحجّهم ؛
--> ( 1 ) . سورهء مائده : آيهء 67