پوشيده نباشد كه جماعتى از غوغائيان بدر أمير مؤمنان عثمان بن عفان خود را انداخته أو را بقتل آورده اند واكنون جمعى از هواداران آن خليفه مقتول ومظلوم كه در آن آمده اندكه از قاتلان أو انتقام كشند وايشان را بقصاص رسانند ومرا اخبار كردند كه عبد الله بن عامر در بصره صد هزار شمشير مهيا دارد كه همهء ايشان براي واقعهء عثمان غضمناك وجمله طالب خون أو گشته اند ومن مى ترسم كه ميان مسلمانان بر سر اين قضية محاربه ومقاتله واقع گردد چه شود اگر در مسير بجانب بصره با ما موافقت فرمائى شايد كه خداوند تعالى بسبب ما اصلاح اين امر نمايد وعقده تعويق از قصاص خون عثمان بن عفان از اين جهت گشايد . راوي گويد : پس أم سلمة بسخن در آمد وگفت : اى دختر أبو بكر تو بخون عثمان باز خواست ميكنى وبخدا سوگند كه از أشد مردمان تو بودى از وى قهر وغضب أو را بهيچ نام نمى خواندى مگر به نعثل ومى گفتى لعن الله نعثلا وقتل الله نعثلا وهر روز أو را سب وشتم مى كردى وبه كفر منسوب مى ساختى وامروز أمير المؤمنين وخليفه مقتول ومظلوم مى گوئى وخود را در قضية أو بصورت أهل تعزيت ومصيبت مى نمائى . موافقت مى كنى باجماعتى كه به علي بن أبي طالب خروج ميكند چه تناسب با تو دارد در طلب خون عثمان حال آنكه وى مرديست از بنى عبد مناف وتو ضعيفه از بنى تيم ، ويحك اى عائشة متفق باطائفه مى شوى كه خروج مى كنند بر علي بن أبي طالب كه ميان أو وحضرت رسالت صلعم سلسلهء اخوت ومصاهرت محكم است وپسر عم رسول وزوج بتول است ومرتبه خلافت ورياست ووراثت در ميان أهل روزگار وى را مسلم جمهور وأنصار از حضار أصحاب مدينه با أو بيعت نموده بخلافت وحكومت عامهء أهل اسلام أو را قبول نموده اند . وفصلى مقنع از فضائل وكمالات وخصائل وحالات علي بن أبي طالب بر عائشة خواند . عبد الله بن زبير بر در سراى أم سلمة ايستاده بود وجمله سخنان أو را كه با عائشة مى گفت به تفصيل