خداوند عزّوجلّ نورى فرو فرستاده و در صلب آدم جاى داد و آن را به همان شكل سير داده تا سرانجام به دو بخش تقسيم نمود . بخشى را در صلب عبداللَّه و بخش ديگر را در صلب ابوطالب به وديعت نهاد . سپس مرا نبى و على را وصى من از صلب پدرانمان خارج نمود . و بدين گونه همان زمان كه سرور ما محمد مصطفى صلى اللَّه عليه وآله به نبوت برگزيده شد ، مولاى ما على مرتضى عليه السلام نيز به جانشينى و امامت بعد او انتخاب گرديد . . . . سپس آن بزرگوار ، پيامبر ، زاده شد و اين بزرگوار امام پس از او . . . و چون آن حضرت مبعوث گشت اين عزيز اول مسلمان شد . « 1 »

--> ( 1 ) . پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله و اصحاب به اين امر شهادت داده‌اند ، و شخص امير مؤمنان على عليه السلام در موارد متعدّدى آن را بيان فرموده‌اند . ر . ك : المستدرك على الصحيحين : 3 / 136 ، سنن ابن ماجه : 1 / 57 ، الخصائص نسائى : 3 ، الاستيعاب : 2 / 457 ، اسد الغابه : 4 / 18 ، حلية الاولياء : 1 / 66 ، تاريخ طبرى : 2 / 213 ، مجمع الزوائد : 9 / 102 ، تاريخ بغداد : 4 / 233 ، سنن ترمذى : 2 / 214 و ديگر منابع . البته اگر كسى بحث ما را ملاحظه كند خواهد ديد كه منظور از نخستين مسلمان همان معناى گفتار خداوند متعال است كه مىفرمايد : « قُلْ إِنّي أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ » ؛ « بگو من مأمورم كه نخستين مسلمان باشم » ؛ ( سورهء انعام : آيهء 14 ) .