و در اين راستا به موضع خيرخواهانه حضرت على عليه السلام به هنگام اقدام ابوبكر و عمر براى جنگ و خيرخواهى آن بزرگوار براى عثمان هنگامى كه در محاصره مسلمانان قرار گرفته بود اشاره نمود . اما جناب شيخ بوطى از اين نكته غافل شده‌اند كه خيرخواهى و نصيحت كسى كه مشورت در كارى را مىطلبد شأن هر مسلمان ؛ بلكه هر انسان خردمند است و اين نيز به معناى رضايت از اشخاص و پيروى و موافقت با آنان نيست . البته جنابِ شيخ از خوددارى امير مؤمنان على عليه السلام از بيعت با ابوبكر كه تاريخ‌نگاران بر آن هم‌نظرند ، هيچ سخنى به ميان نياورد ، همان گونه كه در خطبه شقشقيه گوشه‌هايى از اين ماجرا به روشنى توسط خود اميرالمؤمنين عليه السلام بيان شده است . علاوه بر اين جا دارد كه به جناب شيخ بگوييم : دربارهء فاطمه زهرا عليها السلام چه مىگوييد ؟ همو كه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله وى را پاره تن خويش معرفى كرد - كه به سبب صحّت اين روايت و متفق بودن راويان بر آن ، برخى بزرگانِ حديث هم‌چون سهيلى و قرطبى با استناد به اين حديث آن بانو را از تمامى اصحاب پيامبر برتر و افضل دانسته‌اند - آيا آن عزيزِ رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله به خلافت ابوبكر رضايت داشته است ؟ مگر در حديث صحيحى نيامده كه