الشيخ رسول جعفريان
598
صفويه در عرصه دين ، فرهنگ و سياست ( فارسى )
و در سقف بقعه چراغى افروخته بودند كه پيوسته روشن بود و در كتيبه آن نوشته بودند : چراغى را كه ايزد بر فروزد * هر آنكس پف كند ريشش بسوزد آن معدن اسرار ربانى ، چون آن حالت را مشاهده نمودند كه مبنى بر حيله است ، مردى را فرستاده بودند كه پف كند و آن چراغ را خاموش كند ؛ [ او ] ريشش نسوخت . پس فرمودند كه آن عمارت خراب كرده بودند . پس ظاهر شده بود كه راهى از سقف عمارت به خانهء متولّى داشته كه ساخته بودند و از آن راه ، روغن و فتيله به چراغ آن بقعه مىرسانيدهاند . پس به اين طريق بنيان باطل را از بيخ كنده و حق را به جاى او نشانيدهاند و ظهور و بروز اين دين مبين اولا از حسن ظن [ و ] سعى آن پادشاه جنّت آرامگاه شده ، از آباى كرام خود به طريق صوفيه حقه از عبادت و رياضت و قناعت و عزلت و ترك دنيا موافق شرع انور رفتار نمودند . و ايضا بسيارى از علماى دين نيز اين طريق مرضيّهء صوفيه حق [ را ] داشتهاند و اطوار و اخلاق ايشان مباين طايفهء صوفيه اهل سنت بود ، مانند شيخ بهاء الدين محمد عاملى - رضوان اللّه عليه - كه كتب او مشحون است به تحقيقات صوفيه ؛ و والد مرحوم حقير از جناب شيخ بهاء الدين - عليه الرحمة - تعليم ذكر و فكر گرفته بودند و هر سال يك اربعين مىگرفتند و جمع كثير از تابعان شريعت مقدّسه را موافق قانون شرع به رياضت وامىداشت و فقير نيز مكرر اربعينات بسرآوردم و در احاديث معتبره وارد شده كه هر كه چهل صباح اعمال خود را خالص گرداند براى خدا ، حق تعالى جارى گرداند ، چشمههاى حكمت از دل او به زبان او . پس از اين شواهد و دلايل كه ذكر آنها موجب طول كلام است ، بايد كه بر شما ظاهر باشد كه اين سلسلهء عاليه را كه مروّجان دين مبين و هاديان مسالك يقينند با ساير سلسلههاى صوفيه كه سالك مسالك اهل ضلالند ، ربطى نيست [ و ايشان براى ترويج امر خود به اين سلسله عاليه خود را منسوب مىگردانند ] . و بايد دانست كه آنها كه تصوف را عموما نفى مىكنند ، از بىبصيرتى ايشان است كه فرق نكردهاند ميان صوفيهء شيعه و صوفيهء اهل سنت . چون اطوار و عقائد ناشايست از آنها ديده و شنيدهاند ، گمان مىكنند كه همهء صوفيه چنيناند و غافل شدهاند از آن كه طريقهء شيعيان خاص اهل بيت عليهم السلام هميشه رياضت و مجاهده و ذكر خدا و ترك دنيا و انزواى از اشرار خلق بوده و طريق صوفيهء حقّه طريق ايشان است . و سالهاست كه شيعه به بركت آثار و انوار پادشاهان صفويه در مهد امانيت و رفاهيت مىباشند و صوفيه [ علانية ] به ترويج دين و نشر آثار ائمه طاهرين - صلوات اللّه عليهم اجمعين - و تبراى [ لعن ] از اعداى ايشان مشغولند و از زمان حضرت رسالت - صلى الله عليه و آله - تا ابتداى ظهور اين دولت عاليه ، هرگز فرقهء محقّهء اماميه را چنين دولتى ميسر