مقدمه در بررسى تاريخ و پديده‌هاى تاريخى ، پرداختن به ويژگىهايى كه ما را به حقيقت و واقعيت رهنمون سازد ، از اهميت فوق العاده‌اى برخوردار است . علاوه بر جنبه‌هاى عبرت‌آموزى ، تحقيق و پژوهش در كشف و اثبات حقايق عينى تاريخ ، با روش صحيح و واقع‌بينانه از ضرورياتى است كه هدفدار ، روشنگر و حركت‌آفرين خواهد شد . تاريخ صحيح ، امين‌ترين منبع و گوياى تجربه‌هاى تلخ و شيرين امم گذشته و جوامع مختلف است . اگر از چنين تاريخى دقيق بهره‌بردارى گردد ، گويا انسان در بين گذشتگان نيز بوده و به درازاى تاريخ عمر كرده است . بزرگترين مورخ تاريخ بشر ، حضرت على عليه السّلام مىفرمايد : « أى بنيّ ، إنّي و إن لم أكن عمّرت من كان قبلي ، فقد نظرت في أعمالهم ، و فكّرت في أخبارهم ، و سرت في آثارهم ؛ حتّى عدت كأحدهم ، بل كأنّي بما انتهى إليّ من أمورهم قد عمّرت مع أوّلهم إلى آخرهم ، فعرفت صفو ذلك من كدره ، و نفعه من ضرره » « 1 »

--> ( 1 ) . نهج البلاغه ، نامه 31 ، ص 393 .