سلاطين ابد قرين عليّهء علويّهء صفويّه ، كه خاتم سلاطين دنيا و رافع الويهء شريعت بيضا و رواج‌دهندهء ملّت شيعهء علىّ مرتضىاند « 1 » ، ادا نمايد و آن را به روضة الصفويّة موسوم گرداند « 2 » و ايضا وسيلهء عنايت و احسان شهنشاه سليمان رتبتى سازد كه تا افسار شاهى از فرق اكليل مساسش تا خورشيد خاورى دم از مساوات زده ، اساطين سلاطين روزگار حلقهء متابعتش در گوش جان كشيده ، جبين اخلاص بر زمين عبوديّت سودند . سكندر منزلتى كه چون بارهء كشورگشايى از ركاب فرقدسايش بر توسن چرخ تفوّق جسته ، اعاظم خواقين عالىمقدار غاشيهء مطاوعتش بر دوش فرمانبرى فكنده به قدم نيازمندى طرق اطاعت پيمودند . فريدون شوكتى كه تا وسادهء انبساط بر بساط نشاط گسترده بزم‌آرايان اعلى عليّين را در آرزوى پيشكارى خون‌دل بر رشتهء مژگان چون سلك لآلى گسسته روان است . كيخسرو طلعتى كه تا رايت نصرت‌آيتش از پى تعظيم سلطان فتح بر پاى ستاده ، پرچم اعلام ظفر [ 3 ب ] اعلامش چون سلسلهء طرّهء مهوشان زنجير سودا در پاى دل اعدا افگنده . هميون فالى كه تا هماى اقبالش بر بسيط ربع مسكون سايه افگنده ، جغد نكبت و ادبار جز به ويرانهء جسم اعدايش آشيان نگيرد . موسوى الهامى كه از پى تنظيم ملك و ملّت و صلاح و فساد دين و دولت ، رأى گيتى آرايش آيينهء ملهم غيب را لوح كودكان داند . خاقان حشمتى كه در احاطهء بقاع ربع مسكون كوشش سكندر يا رأى ارسطو را بازيچهء طفلان شمرد . خلافت مرتبتى كه عنقاى اقبال از هاىهوى اهل ضلال تا از قلّهء قاف مرتضوى رميده جز آستان جلالش در هيچ آشيان نيارميده . مصطفوى انتسابى كه به مضمون كلام معجز نظام سرور اوليا - عليه التّحيّة و الثّناء - حيث قال لكلّ قوم دولة و دولتنا فى آخر الزّمان هماى دولت جز به شرفات قصر اقبالش در هيچ مكان نزول اجلال نفرموده . اعنى سيّد الخواقين فى الآفاق ، مستخدم السّلاطين بالعشى و الاشراق ، مظهر جلال سبحانى ، مظهر الطاف ربّانى ، وارث خلافت امير المؤمنين ، معزّز به اعزاز وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ « 3 » ، آمر

--> ( 1 ) ف : و رواج . . . مرتضىاند : حذف . ( 2 ) ف ، د : + و اين ذريعه را تذكرهء رهروان خطهء مبدأ و معاد و هاديان سبل رشد و رشاد گرداند و ايضا . . . ( 3 ) قصص : 5 .