نپسنديد و گفت : اين كتاب درخور كودكان است ، و ابو على ناچار تكمله را تأليف كرد . عضد الدّولة گفت شيخ خشمگين شد و چيزى آورد كه نه ما آن را مىفهميم و نه او « 1 » . سجع‌هاى متكلّف صاحب بن عبّاد و لغت‌هاى مهجور و نامأنوس كه به كار برده است مشهور است « 2 » . مرحوم عبدالرب‌آبادى نويسندهء مقدمهء نامهء دانشوران در مقدمهء ج 1 آن كتاب چنين نويسد : « در يكى از كتب ادب خوانده‌ام كه صفى الدين حلّى را گفتند كه فلان فاضل متدرّب ديوان شعر تو بديد و تمام نقود عقيان و كنوز ذهبان آن به ميزان خبرت بسنجيد و گفت لا عيب فيه سوى انّه خال عن الالفاظ الغريبة . صفى را از شنيدن اين سخن شگفت ، صفاء طمأنينت از دست بشد ، و از روى طيش اشعارى به پاسخ وى نوشت كه اين چند بيت از آن جمله است : انّما الحيزبون « 3 » و الدّردبيس « 4 » * و الطّخا « 5 » و النّقاح « 6 » و العلطبيس « 7 » و الغطاريس « 8 » و الشّقحطب « 9 » و الصّق * عب « 10 » و الخربصيص « 11 » و العيطموس « 12 » و الحراجيج « 13 » و العفنقس « 14 » و العف * لمق « 15 » و الطّرفسان « 16 » و العسّطوس « 17 » لغة تنفر المسامع منها * حين تتلى و تشمئزّ النّفوس

--> ( 1 ) - معجم الادباء ج 7 ص 237 . ( 2 ) - معجم الادباء ج 6 ص 190 - 211 . ( 3 ) - زن گنده پير . ( ر ب ) . ( 4 ) - سختى . بلا . گنده پير كلان‌سال ( ر ب ) . ( 5 ) - طخاء ، ابر بالا برآمده ( ر ب ) . ( 6 ) - آب خوش خنك روشن ( ر ب ) . ( 7 ) - روشن و لغزان ( ر ب ) . ( 8 ) - غطرس بكسر اول و سوم و سكون دوم ، ستمگار متكبر . ( ر ب ) . ( 9 ) - قچقار دو شاخ يا چهار شاخ ( ر ب ) . ( 10 ) - دراز بانگ‌كننده از شتر ( ر ب ) . ( 11 ) - نباتى كه از دانهء آن طعام سازند . شتر خرد لاغر ( ر ب ) . ( 12 ) - زن تمام اندام . شتر قوى هيكل تمام خلقت . . . ( ر ب ) . ( 13 ) - ج حرجوج بضم اول ، ناقهء فربه و دراز بر روى زمين . . . ( ر ب ) . ( 14 ) - دشوارخوى و ناكس . ( 15 ) - زن كول بدزبان بدكردار . . . ( ر ب ) . ( 16 ) - پاره‌اى از ريگ . تاريكى . ( ر ب ) . ( 17 ) - درختى مانند درخت خيزران . ( ر ب )