پاسخ اين است كه وهابيان طلب دعا از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پس از وفات او را شرك مىدانند ، اگر شرك باشد ، در هردو حالت شرك خواهد بود . گذشته از اين ، مرگ پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مربوط به جسم اوست ، اما روح او زنده است ، و شنيدن درخواست دعا و شفاعت ، و اجابت آن مربوط به روح است نه بدن . در احاديث بسيارى كه در مورد صلوات فرستادن بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلام دادن به او پس از رحلت آن حضرت از راه دور يا نزديك وارد شده است ، تصريح شده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اين سلام‌ها و درودها را مىشنود ، و به آنها پاسخ مىگويد . « 1 » علاوه‌بر مطلب ياد شده ، در آداب زيارت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله وارد شده است كه زاير درحالىكه در نزد قبر پيامبر دعا مىكند به او خطاب كرده و بگويد : « جئنا لقضاء حقّك و الاستشفاع بك فليس لنا يا رسول اللّه شفيع غيرك فاستغفر لنا و اشفع لنا » . بسيارى از علماى مذاهب اربعه‌ى اهل سنّت در كتب مناسك خود يادآور شده‌اند كه طلب شفاعت از آن حضرت در زيارت قبر او مستحب است . « 2 » 2 . مشركان عصر رسالت و اعتقاد به شفاعت بت‌ها در اين‌كه مشركان عصر رسالت براى بت‌ها و معبودهاى خود مقام شفاعت قايل بودند ، ترديدى نيست ، زيرا قرآن كريم با صراحت آن را بيان كرده است . ولى در اين‌باره بايد چند نكته را در نظر گرفت : الف ) آنچه در آيه‌ى مربوط به اعتقاد بت‌پرستان در مورد شفاعت بت‌ها آمده اين

--> ( 1 ) - به سنن ابو داود : 2 / 218 ؛ كنز العمال : 10 / 381 ؛ طبقات الشافعية : 3 / 406 - 408 ؛ في ظل اصول الاسلام ، ص 258 رجوع شود . ( 2 ) - كشف الارتياب ، ص 320 ، به نقل از كتاب « خلاصة الكلام » تأليف احمد بن زيني دحلان .