على ربانى گلپايگانى
337
درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى )
فصل چهارم قيامت و شفاعت يكى از حوادث مهم كه در قيامت رخ خواهد داد ، شفاعت شافعان در مورد برخى از گناهكاران است . اين گروه به واسطهى شفاعت مورد عفو و بخشش الهى قرار خواهند گرفت و در زمرهى بهشتيان قرار مىگيرند . اعتقاد به شفاعت مورد اتفاق همهى مذاهب اسلامى است . زيرا قرآن كريم و سنّت نبوى بر آن تصريح نموده است . قرآن كريم با مسلّم گرفتن اصل شفاعت به بيان برخى از احكام و ويژگىهاى آن پرداخته است . از جمله اينكه شفاعت تنها به اذن الهى انجام مىگيرد مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ « 1 » . باز مىفرمايد : ما مِنْ شَفِيعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ « 2 » . مطلب ديگرى كه قرآن كريم در مسألهى شفاعت به آن پرداخته ، ابطال عقيدهى
--> ( 1 ) - بقره / 255 . ( 2 ) - يونس / 3 .