3 . اخبار و گزارش‌هاى تاريخى كه ولادت آن حضرت را در زمان و مكان معينى اثبات مىكند . روش متعارف در ولادت و مرگ افراد استناد به اين‌گونه گزارش‌هاى تاريخى است . پيش از اين نام عدّه‌اى از محدّثان و مورّخان اهل سنّت كه در كتاب‌هاى خود از ولادت امام عصر ( عج ) خبر داده‌اند را نقل نموديم . 4 . گزارش‌هاى مربوط به كسانى كه در زمان حيات امام حسن عسكرى عليه السّلام ، امام مهدى ( عج ) را در بيت امام عسكرى ملاقات كرده‌ند . 5 . گزارش‌هاى مربوط به كسانىكه در دوران غيبت صغرى با حضرت مهدى ( عج ) ملاقات داشته‌اند كه نوّاب اربعه‌ى آن حضرت در رأس آنان مىباشند . لازم به يادآورى است كه نواب اربعه از بزرگ‌ترين شخصيّت‌هاى شيعه و در پارسايى و ايمان از نوادر عصر خويش بوده‌اند . 6 . گزارش‌هاى مربوط به كسانىكه در عصر غيبت كبرى امام عصر ( عج ) را ملاقات كرده‌اند . اين گزارش‌ها به حدّى است كه احتمال جعلى يا خطا بودن در آنها منتفى است و در مورد هر موضوع تاريخى يا اجتماعى اگر اين اندازه خبر و گزارش از افراد گوناگون در زمان‌ها و مكان‌هاى پراكنده داده شود ، نسبت به درستى آن يقين حاصل خواهد شد . غيبت و فلسفه‌ى آن مسأله‌ى غيبت در تاريخ پيامبران الهى شناخته شده بوده است . گاهى شرايطى پيش آمده كه براى مدّت محدودى برخى از پيامبران از قوم و امت خود كناره‌گيرى كرده و در غيبت به‌سرمىبرده‌اند ، نمونه‌هايى از آن را مىتوان در زندگانى يونس ، موسى و پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مطالعه كرد .