تشكيك ديگرى كه در اين‌باره شده اين است كه باتوجه به اين‌كه امامت على عليه السّلام به پس از زمان پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله بازمىگردد ، آنچه از آيه استفاده مىشود بيش از اين نيست ، كه آن حضرت پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله امام و پيشواى جامعه‌ى اسلامى خواهد بود . ولى ناظر به اين‌كه امامت او بلافاصله يا پس از مدتى ، نمىباشد . در اين صورت ، مفاد آيه با نظريه‌ى اهل سنّت نيز سازگار است . « 1 » اين تشكيك بىپايه است ، زيرا اولا : بر خلاف اجماع مسلمانان است چون مسلمانان در مورد امامت على عليه السّلام دو ديدگاه دارند . يكى اين‌كه امامت او از طريق نص و بلافاصله است ، و ديگرى اين‌كه امامت او از طريق بيعت و انتخاب ، و پس از عثمان است . اما اين‌كه امامت او از طريق نص و پس از عثمان است را هيچ‌يك از دو مذهب شيعه و اهل سنّت قايل نشده است . و ثانيا : پيش از اين گفته شد كه كلمه‌ى « انّما » براختصاص دلالت مىكند ، و مفاد آن اين است كه پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ( تا على عليه السّلام در بين مسلمانان وجود دارد ) كسى حق ولايت و امامت ندارد . 2 . آيه‌ى تبليغ يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ، إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ . « 2 » احاديث فراوانى كه از طريق شيعه و اهل سنّت روايت شده است گوياى اين

--> ( 1 ) . تفسير كبير ، فخر الدّين رازى : 12 / 29 . ( 2 ) . مائده / 67 .