گروه‌هايى از تشيع برشمرده و يا عقايدى را به شيعه نسبت مىدهد كه به هيچ‌وجه مورد پذيرش بزرگان شيعى نبوده و نيست . به علاوه اين‌كه ريشه همه كفريات را شيعه و صوفيه مىداند . « 1 » وى مىگويد همه اماميه و متكلمان آنها معتقد به تحريف و تبديل لفظى آيات قرآن هستند و علم خدا را نيز حادث مىدانند . از جمله اعتقادات برخى از آنان اين است كه بر حرمت خوردن برخى گياهان قائلند ، چرا كه روئيده از خون حسين عليه السّلام است . برشمارى فرقه غرابيه ( آنان كه معتقد به اشتباه پيك الاهى در رساندن پيام به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به جاى على عليه السّلام بودند ) و طرح فرقه‌اى با اعتقاد به نبوت امامان دوازده‌گانه براى شيعيان « 2 » را ، اگر برخواسته از دشمنىاش با تشيع ندانيم هيچ توجيهى جز عوام‌زدگى وى ندارد . نويسنده بيشتر عالمان سرشناس مذهبى و حتى امامان فقهى اهل سنت و نيز اشاعره را مورد طعن قرار داده تا جايى كه برخى از عالمان اهل سنت وى را ناصبى و زبان او را براى مسلمانان همانند شمشير حجاج دانسته‌اند « 3 » در هر صورت از فردى كه دربارهء همهء اماميّه از گذشته تا عصر خودش بر آن است كه و القوم بالجمله ذوو اديان فاسده و عقول مدخوله و عديمو حياء و نعوذ باللّه من الضلال انتظارى جز دشمنى نمىرود و نعوذ باللّه من الضلال . 11 . الفرق المفترقه بين اهل الزيغ و الزندقه ؛ ابو محمد عثمان بن عبد اللّه بن الحسن العراقى الحنفى ( - 500 ق ) ، تحقيق قوتلواى . كتاب از جمله آثار گزارشى - انتقادى در دانش ملل و نحل است كه مؤلف حنفى مذهب آن ، سعى كرده فرقه‌هاى اسلامى را بر اساس مضمون عددى حديث افتراق

--> ( 1 ) . نك : ج 2 ، ص 41 - 50 . ( 2 ) . نك : ج 5 ، ص 40 - 43 . ( 3 ) . براى اطلاع از ادعاهاى خارج از ظرفيت اين نويسنده و نيز نقد عالمان اهل سنت بر وى را بنگريد : اسد حيدر ، الامام الصادق و المذاهب الاربعه ، مجلد سوم ، ص 37 .