ندارند . نويسنده علاوه بر بيان باورهاى فرق و ارائه گزيده‌اى از عقايد كلامى و فقهى اهل سنت ، است . گزارش‌هاى اين كتاب براى پژوهشگرى كه در پى فهم ديدگاه ظاهرگرايانه سلفيّه و حشوى مسلكان و تفسير حرفى از آيات متشابه قرآنى است ، مناسب مىنمايد . « 1 » ذكر فرقه‌اى از اماميه به نام اهل قم كه اهل تشبيه و جبر هستند « 2 » ، عنوان كردن قطعيه صغرى و عظمى در برخى از فرقه‌هاى شيعى « 3 » و بيان معتزله بغداد به عنوان چهارمين فرقه از زيديان ، از جمله مواردى است كه گويا تنها از جانب وى مطرح شده است . وى در برخورد تندوتيز خود ، نسبت به گروه‌هاى شيعى از عنوان ناپسند رافضه استفاده كرده و همگى آنان را گمراه پست و كوردل « 4 » مىداند . « 5 » نكته جالب در ناآگاهى وى از فرق شيعى اين‌كه ، در بيان فرقه‌هاى شيعى مىگويد : فرقه سيزدهم از اماميه ، اسماعيليه است كه قائل به امامت دوازده امام بوده ، اهل تهجد و ورع و سجاده و نمازهاى پنج‌گانه و زكات و صدقه و زيارت قبور سادات مىباشند و از شدت گريه بر امام حسين چشمان آنها ضعيف شده ، صورت‌هاى آنها به زردى گراييده است . « 6 » 7 . الفرق بين الفرق و بيان الفرقه الناجيه منهم ؛ ابو منصور عبد القاهر بغدادى ( - 429 ق ) . نويسنده از متكلمان بنام و صاحب اثر اهل سنت و با گرايش كلامى اشاعره

--> ( 1 ) . همان ، مقدمه مصحح ، ص 3 . مصحح در آن‌جا مىنويسد : صاحب اين اثر در مباحث تفسير و تفسير متشابه قرآن ، تحت تأثير مقاتل بن سليمان و حشويه واقعه شده و مقاتل نيز علم قرآن را از يهود و نصارا گرفته و اهل جعل حديث بوده است . ( 2 ) . همان ، ص 27 . ( 3 ) . همان ، ص 28 . ( 4 ) . همان ، ص 18 - 33 . ( 5 ) . اتهام ناروا و خارج از نزاكت ديگر وى را بنگريد : همان ، ص 35 . ( 6 ) . نك : ص 27 .