نمودار شماره 2 انشعابات شيعى در عصر عباسى ( 1 ) . پيروان عبد الله بن ناووس كه به زنده بودن و مهدويت و ظهور امام صادق قايل شدند . ( 2 ) . پيروان يحيى بن سميط ( شميط ) كه به امامت محمد بن جعفر ( ملقب به ديباج ) معتقد شدند . ( 3 ) . كسانى كه امامت عبد الله افطح ، بزرگ‌ترين فرزند بازمانده از امام صادق ، را مطرح كردند . ( 4 ) . گروهى كه به امامت اسماعيل و نيز زنده بودن و مهدويت وى معتقد شدند . ( 5 ) . كسانى كه مرگ اسماعيل را باور كردند و بعد از درگذشت امام صادق به امامت محمد بن اسماعيل معتقد شدند . ( 6 ) . معتقدان به امامت احمد بن موسى ( 7 ) . كليه كسانى كه با ترديد در مرگ موسى بن جعفر و يا اعتقاد به غيب و ظهور او در امامت آن حضرت متوقف شدند . ( 8 ) . فرقه‌نگاران با ريزنگرى كردن ديدگاه‌هاى بىاهميت و موردى بعد از امام حسن عليه السّلام از چهارده گروه نام برده‌اند . ( 9 ) . مخالفان از وى با عنوان « جعفر كذاب » و دوستدارانش « جعفر زكّى » ياد كرده‌اند . گفته شده كه وى در اواخر عمر توبه كرد . به طرفداران جعفر « طاحنيه » نيز گفته شده است .