اهانت كرد بلكه وقتى ، شخصى مسيحى ، به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ناسزا گفت ، هيچ واكنشى از خود نشان نداد ، تا جايى كه گفته مىشود اين برخوردها انگيزه اصلى قيام زيد بر ضد حكومت اموى بود . « 1 » وى نه‌تنها بغض و كينه علويان و شيعيان را به دل داشت بلكه در ناسزاگويى به اهل بيت نيز جانب افراط را پيشه ساخته بود . « 2 » خلاصه‌اى از مشكلات اهل بيت در آن زمان از زبان امام باقر و در يكى از خطبه‌هاى زيد بن على به روشنى گزارش شده است . بنابر فرمايش امام باقر عليه السّلام در آن روزگار عرصه بر پيروان اهل بيت چنان تنگ شده و كار آنها به جايى رسيده بود كه اگر كسى را زنديق يا كافر مىناميدند ، آسان‌تر بود تا او را شيعه بدانند . « 3 » اين گزارش از طرف احمد امين مصرى كه از مخالفان فكرى شيعه است ، نيز تأييد شده است : حسين بن على را در واقعه كربلا كشتند ، خاندان على را دچار ذلت و فشار بىامان كرده دست و پاى اولاد على را قطع ، شيعيان را جست‌وجو و خانه آنها را ويران مىكردند . هركه به تشيع متهم مىشد دچار بلا مىگرديد ، در ايام عبيد الله بن زياد محنت آنها فزون‌تر شده حجاج هم بعد از او آنها را با بدترين حالى مىكشت . . . هر تهمتى در نظر او از تهمت تشيع آسان‌تر بود ، به حدى كه اگر به شخصى ، كافر و

--> ( 1 ) . مسعودى ، همان ، ج 3 ، ص 217 - 219 ؛ ابن ابى الحديد ، ج 7 ، ص 132 ؛ شوشترى ، قاموس الرجال ، ج 4 ، ص 564 . ( 2 ) . ابو زهره ، الامام زيد ، ص 44 ، و 57 ؛ ابن شهر آشوب ، مناقب ، ج 2 ، ص 210 - 217 ؛ براى آگاهى بيشتر نك : روايت طولانى امام صادق عليه السّلام و چگونگى برخورد او با آن امام و پدر بزرگوارش امام باقر در بحار الانوار ، ج 46 ، ص 306 ؛ و نيز براى مقايسه نگاه و احترام مردم به امام سجاد و خليفه نك : داستان تاريخى حج آن حضرت و حسادت هشام به احترام مردم ، كه توسط عده زيادى گزارش شده است . به عنوان نمونه بنگريد : حيات فكرى - سياسى امامان شيعه ، ص 320 - 322 . ( 3 ) . ابن ابى الحديد ، ج 11 ، ص 44 ؛ جعفريان ، حيات فكرى سياسى امامان شيعه ، ص 312 ؛ تفسير فرات كوفى ، ص 42 .