مير سيد حسن مدرس اصفهانى ( ص 231 - ص 172 چاپ اول ) پسر مير سيد على بن مير محمد باقر بن آقا مير محمد اسمعيل واعظ اصفهانى متولد 1210 كه در اوايل زندگى مدتى در اصفهان تحصيل كرد و بعد مدتى در كربلا و نجف به درس اصول شريف العلماء و فقه صاحب جواهر رفت و به اصفهان برگشت و به درس حاجى كرباسى حاضر شد و آنگاه خود به تدريس پرداخت و چون خوش‌بيان و خوش‌سليقه و محقق و مرتب بود جماعتى به درس او حاضر شدند و اغلب ترقى كردند كه از همه معروفتر ميرزاى شيرازى بزرگ بود و برخى او را بر شيخ انصارى هم ترجيح مىدادند . كتاب جوامع الكلم آن در اصول كتاب با تحقيقى شمرده مىشود و او رسالهء فارسى در عبادات و مناسك حج هم دارد . صاحب ترجمه در روز سوم جمادى الثانيهء 1273 درگذشت و دو پسر از او ماند : آقا مير سيد على و آقا مير محمد تقى كه هردو از علما و ائمه جماعت اصفهان بودند و آقا مير سيد محمد مدرس پسر آقا مير سيد على بود ( تذكرة القبور ، ص 154 و 155 ) . ميرزا ابو المعالى كرباسى ( ص 231 - ص 172 چاپ اول ) كوچكترين فرزندان حاجى كرباسى كه نامش محمد و متولد صبح چهارشنبه هفتم شعبان 1247 است . وى شرح حال خود را مختصرا در آخر كتاب بشارات كه سه جلد و در اصول است آورده است و نيز در رسالهء زيارت عاشورا . وى پس از فوت پدر صغير بود و به زحمت در خدمت آقا ميرزا سيد حسن مدرس به تحصيل مشغول شد . تا اينكه از طرف محمد شاه يا فتحعلى شاه وظيفه‌اى براى او مقرر شد و او را كتب و رسائل متعدد است كه نام قريب به شصت و سه عدد از آنها در تذكرة القبور آمده است . وى در صبح چهارشنبه 27 صفر 1318 وفات يافت . ( تذكرة القبور ، ص 40 - 42 ) حاج شيخ عبد الرحيم ششترى ( ص 232 - ص 172 چاپ اول ) ابن محمد على المتوفى بالنجف سنهء 1313 صاحب ارجوزه در رجال و در شك و سهو نماز كه در 1288 ساخته است ( الذريعه ، ج 1 ص 474 و 481 ) . وى از اجلاء شاگردان شيخ انصارى بود ( الذريعه ، ج 2 ص 206 ) .