حاج ميرزا عسكرى ( ص 210 - ص 156 چاپ اول ) ابن ميرزا هدايت الله ابن ميرزا مهدى شهيد بن هدايت الله الحسينى الموسوى الاصفهانى الشهيد فى 1218 . آقا سيد ريحان الله كشفى ( ص 211 - ص 156 چاپ اول ) متولد سال 1266 يا سال بعد از آن است . وى در اواسط عمر از بروجرد به طهران آمد و صاحب محراب و منبر و بحث و درس شد ، چه علاوه بر فقه و اصول و حديث در ادبيات و رجال و تراجم احوال نيز احاطه داشت . صاحب ترجمه در روز بيست و نهم جمادى الاولى 1328 هجرى قمرى در حدود شصت و دو سالگى درگذشت . ( مجلهء يادگار ، س 3 ش 10 ص 22 - 24 ) . آقا عبد الله كرمانشاهانى ( ص 211 - ص 157 چاپ اول ) پسر آقا محمد جعفر پسر آقا محمد على پسر آقا باقر بهبهانى . آقا على زنوزى ( ص 211 - ص 157 چاپ اول ) در علم و حكمت در دورهء ناصرى كم‌نظير بود و از دوستان محمد حسن خان اعتماد السلطنه و علماى دستگاه او ، و با اعتماد السلطنه رفت‌وآمد داشت و اعتماد - السلطنه به او ارادت مىورزيد و در خاطرات خود بارها از او ياد كرده است و در ماه شعبان 1307 كه مريض شده بود اعتماد السلطنه دكتر فوريه را براى عيادت او برد و از كامران ميرزا خواست كه لقمان الملك طبيب را به معالجهء وى گمارد . اما اين اقدامات چندان مؤثر واقع نشد و آقا على در شب شنبه 17 ذى القعده 1307 درگذشت . اعتماد السلطنه در ذكر خير فوت او مىنويسد : « . . . ديگر شرح ملالت خود را نمىتوانم و ديگر محال است اين دوره جفت آن بزرگوار را بپروراند . . . مسلمان و شيعهء حقيقى كه در اين زمان بود همان بود . » ( خاطرات اعتماد السلطنه ، ص 805 ) قبر وى در حضرت عبد العظيم است . تأليف مشهور او بدايع الحكم است در جواب چند سؤال كه بديع الملك ميرزا عماد الدوله در حكمت و فلسفه از او كرده است . صاحب ترجمه پسرى داشت به نام حسن كه لقب شرف الملك به او داده شد و چون