مير محمد تقى الماسى ( ص 191 - ص 141 چاپ اول ) از علماى زمان نادر شاه است و در شعبان 1159 درگذشت و در بقعهء مجلسى اول مدفون شد . الماسى لقب پدر اوست كه يك قطعه الماس در حرم حضرت امير نصب كرده بود كه در آن زمان قيمتش هفت هزار تومان بود ( فوايد الرضويه ج 2 ص 339 ) مير محمد مهدى ( ص 191 - ص 141 چاپ اول ) ابن ميرزا مرتضى بن مير محمد مهدى متولد 1185 كه در 1237 فتحعلى شاه يعنى خاقان مغفور مزبور در متن او را امام جمعه تهران كرد . او در 1326 فوت شد . او صاحب شرح نهج البلاغه به فارسى است ( الذريعه ، ج 14 ص 148 ) حاج شيخ محمد باقر اصفهانى ( ص 192 - ص 142 چاپ اول ) پدر آقا نجفى مشهور و متولد 1235 و متوفى سحر شب پنجم ماه صفر 1301 در نجف . از علماى متمول و متنفذ اصفهان كه علاوه بر مقام فقاهت امامت مسجد شاه را نيز داشت و در اجراى حدود سعى بسيار داشت . چنان كه در يك روز حكم قتل بيست و هفت نفر را داد كه دوازده نفر آنها كشته شدند و بقيه فرار كردند . ميان او و ظل السلطان هم حسن تفاهم برقرار بود . وى شاگرد صاحب جواهر و شيخ انصارى و دائى خود شيخ حسن پسر شيخ جعفر نجفى بود ( مكارم الاثار ج 3 ص 1007 ) . شيخ انصارى و دائى خود شيخ حسن پسر شيخ جعفر نجفى بود ( مكارم الاثار ، ج 3 ص 1007 ) شيخ محمد تقى صاحب الحاشيه ( ص 192 - ص 142 چاپ اول ) پسر ميرزا عبد الرحيم كه گويند حاكم ايوان‌كى طهران بود و از ايل استاجلو كه در حوادث دوران نادر و كريم خان او به عراق عرب رفت و فرزندانش در آنجا تعليم و تربيت يافتند . شيخ محمد تقى شاگرد آقا باقر بهبهانى و بحر العلوم طباطبائى بروجردى و شيخ جعفر عرب بود و دختر او را هم گرفت و پس از بروز فتنهء وهابيها در عراق وى به ايران آمد و در اصفهان مقيم شد و مسجد شاه را محل درس خود قرار داد و اولاد