معمارباشى در شب دوشنبه 19 رجب 1305 در شصت سالگى به مرض حصبه درگذشت و چهل و پنج هزار تومان از مال او به شاه داده شد و ظاهرا اين پولها را در منزل زير خاك كرده بود كه بر آن دست يافتند و براى شاه بردند . صنيع الملك اصفهانى ، حاج حسينعلى ( ص 45 - ص 22 چاپ اول ) ابتدا معمار باغات سلطنتى بود . در شب سه‌شنبه 13 ربيع الاخر 1311 در حال مستى اسب او را بر زمين زد و سرش معيوب شد و روز شنبه 17 ربيع الاخر درگذشت . وى باغ و عمارت بسيار خوبى در صاحبقرانيه داشت . بشير الملك ، فضل الله خان ( ص 45 - ص 22 چاپ اول ) در آغاز به همراهى عمويش حاجى مصطفى قلى خان صارم الملك كه حكومت سبزوار را داشت چندى در ناحيهء بام نايب الحكومه بود و از سال 1276 تا 1279 جزء خدمت دربار شد . در 1293 نايب پدرش در منصب شاطرباشيگرى گشت و در 1296 پس از فوت وى مستقلا جاى او را گرفت . در 1298 به لقب بشير الملك ملقب گشت . صاحب ترجمه عمر درازى كرد و در حدود سال 1335 قمرى درگذشت . بهاء الدوله ، حاج ساسان ميرزا ( ص 45 - ص 22 چاپ اول ) پسر بهمن ميرزاى بهاء الدوله پسر سى و هفتم فتحعلى شاه ، در آغاز سلطنت ناصر الدين شاه للهء معين الدين ميرزاى وليعهد بود ، زيرا مادر اين بچه خواهرزنش بود . در 1275 پس از ارتقاء به درجهء سرهنگى بيگلربيگى تبريز شد و در 1285 هم اين سمت او تجديد گشت . از سال 1300 تا 1302 رئيس قشون آذربايجان بود و در 11 جمادى الثانيهء 1303 درجه امير تومانى گرفت . در 1305 به همدستى عده‌اى از شاهزادگان جنايتى هولناك در طهران كرد كه شرح آن را اعتماد السلطنه و بامداد هردو نوشته‌اند . از اينرو از همه مناصب درجات نظامى معزول شد . اما هشت ماه بعد دوباره مناصب و درجات او را بازگرداندند . در 1306 حاكم عراق شد و در 1323 درگذشت .